De brede sloten in de wijk liggen er vol mee; afgevallen takjes, bladeren, katjes en heel veel 'snottebellen' van de zwarte els. De stroming voert ze mee door de sloten. Deze sloot loopt naast een huis waarvan de eetkamer boven het water is gebouwd. De zon schijnt op het natuurlijke afval in het water, maar ook op de ramen van die eetkamer. En dat reflecteert dan weer op de sloot met afval. In de curven de sloot nog wat donkerder gemaakt zodat het afval in de ruitvormige ramen extra opvalt.

Deze rivierkreeft zat op een stuk plastic afval en was het overduidelijk aan het verdedigen. Normaal neem ik afval mee indien mogelijk, maar hier heb ik et laten liggen. Kennelijk zag de kreeft er toch wat moois in. Eigenlijk dus een exoot (kreeft) bij een exoot (plastic fles), beiden horen hier officieel niet thuis.

Ook in 2020 kon ik onderaan de dijk komen, naast deze snip helaas ook veel afval. Vond in de klei echter ook een door mij zo geliefde pijpenkop (deze was gemaakt ik Gouda). Verzamelde veel pijpenkoppen in mijn jeugd. De mooiste heb ik nog steeds. Technisch misschien niet perfect, maar geeft wel mooi de verhoudingen weer van de watersnip t.o.v. de emmer en de plastic fles.

Al weer jaren geleden op Helgoland geweest. Dit koppeltje innig verstrengeld, terwijl naast, en onder de vogels soms dode soortgenoten lagen die verstrikt waren geraakt in het vele afval (vissersnetten?) dat ook als nestmateriaal gebruikt wordt. Ik vond het een bizarre ervaring.