Deze zomer werd ik tijdens een vlinder/wandeltripje verrast door een innig tweetal. Ik kon ze vastleggen met het vroege ochtendlicht op de Gran Paradiso in de achtergrond.
Ik kreeg er wel opkrullende mondhoeken van.
Groet, Sjors

Tijdens een vlinder/wandeltripje moest ik aardig wat moeite doen voor deze. Een fiks stuk de berg op wandelen. Lekker om 5.30 u.... Daarna zag ik na lang zoeken deze hangen. Ik kreeg er een lichtelijk euforisch gevoel van. Groet, Sjors

Hier nog een foto van de Murmel Tiere. Dit zijn moeder of vader met jong, je ziet het helaas niet. Het is vermoedelijk de moeder, want die zit meestal in het hol bij de jongen, naar ik heb gehoord.
Eerst kwam moeder omhoog, aantal foto's gemaakt totdat het jong omhoog kwam uit het hol. Als je rustig blijf op een redelijke afstand dan kan je ze goed fotograferen.

Eindelijk weer eens de Murmel Tier kunnen fotograferen. We komen hier al jaren, maar het lijkt toch dat het er steeds minder worden en dat ze het ook hogerop zoeken. Maar met geduld en rustig benaderen, lukt het dan toch om hem te fotograferen.

Door de droogte (ook hier in Oostenrijk) zijn veel bloemen al uitgebloeid en dor. Behalve deze gele en daar kwamen dus heel veel diverse vuurvlinders op, waaronder deze morgenrood.
Was tijdens een bergwandeling en had mijn telelens erop zitten. Kon niet te lang hier blijven, want wij moesten een lift halen na een lange bergwandeling.

Vandaag was dit enige vlinder, Klein geaderd Koolwitje, tijdens onze bergwandeling die ik zag. Eerst dacht ik dat een blaadje zag maar bleek een bladwesplarve te zijn, die er vlak onder zat.

Altijd een prachtig gezicht. Wolkendek boven het dal tussen de bergen. We gingen met bewolking met de lift omhoog.... tussen de wolken door en daar is ineens blauwe lucht en zon.
1 keer in de winter gezien. Net een wattendeken.

Was er discussie bij dit stel of juist niet ? Genomen met 400mm bij de uitgang van hun gangenstelsel.

Gezien in een Alpenweide.

Tijdens een wandeldag mocht ik wat vlinders tegen komen. Gelukkig macrolens bij me. Geen statief dus wat improviseren.

Foto gemaakt in de avond tijdens een wandeling om het meer.

Na een nacht met veel regen zijn de bergen in de mist gehuld. Deze foto maakte ik toen de mist begon op te trekken.

Mooie warme kleuren op de koude alpine rotsen op een hoogte van 2840 meter. Ik was vooral opzoek naar mooie stukken steen met korstmos in plaats van mooie stukken korstmos op steen. Op deze fraaie barst in ijzerhoudend gesteente groeide een jong exemplaar van Umbilicaria cilindrica. Deze was nog zo jong, dat zich nog niet de kenmerkende apotheciën hadden gevormd. De afmeting ervan was ongeveer een centimeter. Erboven is een piepklein jong exemplaar te zien van Sporastatia testudinea.

Mijn avatar en profielfoto zijn beide een foto van een korstmos. Dat is niet zonder reden, want naast nachtvlinders en insecten is een geliefd onderwerp van mij korstmossen en dan vooral korstmossen die voorkomen in het hooggebergte van de Alpen. Nu dus een foto (stack) van mij op Deel de Natuur van een korstmos (Sporastatia testudinea) uit de Alpen, genomen op een rotspartij naast het bergstation van de Gletscherexpress in het Gletscherpark (Pitztal, Oostenrijk) op een hoogte van 2840 meter.

Tijdens een warme dag aan het begin van de avond het stadje Salo bezocht. Toen we er bijna waren begon de lucht te kleuren en dus even een moment genomen om dit oude visserstadje met de natuur vast te leggen.

Ik was enkele dagen in Luzern om mijn nieuwe kleindochter te bewonderen. Ik had alleen mijn 100-400 lens bij me (om vogels te fotograferen, wat niet echt lukte) en kon daarom alleen objecten fotograferen die ver weg waren. Vanaf het haventje in Luzern was een mooi uitzicht op de ver weg liggende, zwaar besneeuwde Alpen.

Nog even een vervolg op mijn vorige upload, wanneer ik in de Alpen ben trek ik redelijk wat tijd uit om marmotten te fotograferen, eerst wat zitten observeren en om daarna het statief bij hun gangenstelsel te parkeren. met wat geluk komen ze nieuwsgierig als ze zijn naar het geklik van de camera luisteren. Met de 24-105, brandpuntafstand op 40mm.

Door sluipen en kruipen afgewisseld met ruime tussenpozen om de dieren te laten wennen kon ik een groepje van 7 steenbokken heel close benaderen, de 400mm werd vervangen door de 70-200. Deze werd gemaakt met 98mm zodat ook het landschap ging meespelen.

Alleen het geluid van de koeienbellen moet je erbij bedenken....