Nog een keer dit mooie trio, maar dit keer zó vastgelegd dat je beter de verhoudingen tussen de paddenstoeltjes en het steeltje van het blad ziet. Hopelijk is dat gelukt!

Door persoonlijke omstandigheden heb ik even een poosje niet geüpload, maar gelukkig ben ik er nog....

Afgelopen week was het herfstvakantie en ben ik met het gezin naar ons eigen stekkie in de Achterhoek geweest. In het bos ben ik specifiek op zoek gegaan naar de bijna onzichtbare paddenstoeltjes. Dit prachtige trio zag ik ineens staan tussen alle bladeren. Ze groeiden uit het steeltje van een half vergaan blad. Geweldig toch! 

De kleuren zijn origineel. Ik heb de witbalans ter plekke op schaduw gezet en ik heb een mooie scène van herfstbladeren gecreëerd. Vervolgens een stack gemaakt (ik weet niet meer hoeveel foto's, maar minimaal 15) en dit is het resultaat.

Vanmorgen, op een heerlijke ochtend en een prachtige dag. Ik ging op zoek naar paddenstoelen, waarvan de opbrengst nogal tegenviel, maar ben vooral lekker bezig geweest met dit beeld: dauw, spinnenwebben en zonlicht. Een letterlijk schitterend beeld, ik hou ervan! En die koele witbalans....tja, dat moest gewoon..... 
De foto zou eventueel in de categorie abstract passen.

Een foto van afgelopen april. Ik zat in de tuin en zag ineens deze twee gezellig doen. Snel naar boven om de camera te halen en gelukkig zaten ze er nog.

Tegenstelling: groot en klein, met dank aan oplettende fotografen 😉

Ik hou niet zo van ICM. Ik heb met name moeite met landschappen omdat ik dat gewoon niet mooi vind. Maar omdat Nieske altijd zo enthousiast is, dacht ik vorige week: proberen kan altijd! Dus ik ben aan de slag gegaan met de bladeren van de iris bij mijn vijvertje. Die zijn deels al aan het verkleuren. Ik heb de beweging subtiel gehouden en ik moet zeggen dat dat een voor mij verrassend beeld heeft opgeleverd. Best leuk om eens uit te proberen, maar het zal nooit mijn favoriete tak van sport worden 😅

Deze kruisspin hangt in de achtertuin voor de container. Zijn bovenlijf met het mooie kruis kon ik daardoor niet vastleggen. Maar zijn onderkant is net zo indrukwekkend!

Dit is een stack van 3 foto's. Meer kreeg ik door beweging van spin en web niet voor elkaar.

Een spannende foto voor mij om te uploaden, want: wat vinden kijkers van dit beeld? En wat is het? Ik heb de proef op de som genomen en niet iedereen kan zien wat het is, terwijl anderen het direct zullen herkennen. Ik wil nog niet direct zeggen wat het is en hoe ik het beeld heb gemaakt. Dat zet ik wel onder de reacties. Ik ben er zelf wel heel blij mee. Wat een kleuren!

Mooie tegenstelling van zwart en kleur? Ik weet ook niet goed of ik de foto als experimentele foto moet plaatsen.

Niet alleen is de spinnentijd aangebroken, maar ook de paddenstoelentijd! Deze stond, samen met een ander soort, in eigen tuin. Gisteravond gespot, vanmorgen verdwenen. En de schuldige gleed langs....... Maar goed, mijn eerste exemplaar van dit seizoen. Jammer dat ik er niet langer van heb kunnen genieten.

De tijd van de spinnen komt er weer aan. In onze tuin hing een web met een herfsthangmatspin. Nou zit deze spinnensoort al maanden in onze tuin, zo niet jaarrond, maar deze keer had hij een vleesvlieg gevangen. Zo te zien nog maar net, want de vlieg was nog gaaf en de spin was er druk mee. 

Met wat moeite heb ik de juiste hoek en compositie gevonden en mijn statief klaargezet. Dit web hing middenin de tuin. Het waaide behoorlijk én de spin was druk met zijn prooi. Toch heb ik een poging gewaagd en is het mij uiteindelijk(!) gelukt om een stack van 5 foto's te maken. Ik heb het onderwerp bewust bovenin beeld gehouden, om meer het idee van een hangmat te creëren.

Tegenstelling: jager en prooi?

Buiten mijn comfortzone na al die lichte, zachte en zoete foto's van mij, maar ik heb dit altijd willen doen: een stack van een kruisspin. Ik moet het handmatig doen omdat ik die automatische functie niet in de camera heb. Ik heb wel een statief gebruikt en de spin hing redelijk beschut tegen één van onze containers. Daarom ben ik ook gedwongen de onderkant te fotograferen ipv de bovenkant. De container is zwart. Ik heb wat onderbelicht en in de nabewerking de achtergrond nog zwarter gemaakt en de hooglichten van het web opgeschroefd. Dit is uiteindelijk een stack van 22 foto's geworden. Niet perfect, maar volgens mij kan deze foto prima! Uiteraard ga ik nog eens voor een herkansing.

......een suikerspin. Een foto waarvan het glazuur zowat van je tanden valt... Lang leve de heide! Ik vind het prachtig zoals het bloeit. Daar een mooie foto van maken is wat lastiger. 'Door' de heide fotograferen helpt om een rustig en zacht beeld te creëren. De zoektocht naar het juiste takje dat los stond van de rest was nog niet zo makkelijk.

*dit is de laatste foto van mijn mini-serie over de heide*

Oh wat zijn ze toch lastig om vast te leggen, die bijtjes! Ze zitten misschien een seconde stil en dan zijn ze weer verdwenen... Soms lukt het je om ze vast te leggen en dan is de achtergrond veel te druk of gewoon niet mooi. De aanhouder wint! Het is me eigenlijk gelukt met een, vind ik zelf, hele mooie achtergrond.

*deze foto is onderdeel van mijn heide-serie*

Gisteren nog een foto geüpload die niet is geplaatst omdat hij teveel op de vorige leek. Snap ik helemaal. Mijn probleem is dat ik vaak niet kan kiezen 😅 zeker niet als ik blij ben met álle foto's....

Op de heide kwam ik ook dit tafereeltje tegen. Ik vroeg me af of hij nou sliep of vastzat. Thuis even gegoogled en AI zegt dit:
'De heidewespbij (Nomada rufipes) hangt soms 's nachts [op de kop] of stil onder een plant of bloem. Ze klemmen zich dan vast met hun kaken (mandibels) en laten hun pootjes los. Dit is een bekende slaaphouding bij veel solitaire bijensoorten.'

Ik kende zowel de soort als deze houding niet. Even later vond ik verderop nog zo'n beest dat er precies hetzelfde bij zat. Heel bijzonder!

Gisterochtend stond ik om 06.15 uur op het Balloërveld. De zonsopkomst viel tegen door het (te) dichte wolkendek. Heel even brak de zon door en dan zie je direct wat verschillend licht met de heide doet. Op het moment dat ik deze foto maakte was de zon weer verdwenen. Om die reden heb ik de witbalans op schaduw gezet om zo toch het beoogde resultaat te halen.

Het was goed om te zien hoeveel heide er bloeide op het Balloërveld, ondanks de droogte.

Op een andere fotosite is het bij mijn volgers inmiddels bekend dat ik van mossen hou en dan in het bijzonder van het 'gewone muursterretje'. Deze groeien veelvuldig op onze borderranden in onze tuin en kan ik dus op mijn dooie gemak vastleggen. Het heeft mijn voorkeur om ze te fotograferen als er druppels op zitten. Soms spuit ik die er zelf op, maar meestal laat ik de natuur haar werk doen. Vooral met mist en dauw worden deze mosjes extra mooi, omdat de druppels dan als parelkettingen aan de steeltjes zitten. Dat hoop ik dit najaar ook weer vast te kunnen leggen!

Op dit moment heb ik nog niet zoveel mooi mos, dus daarom eentje van begin dit jaar. Ik upload vast en zeker nog wel es wat!

Een foto van afgelopen voorjaar. Een krokus in een zee van paars (en een beetje wit). 'Door' de bloemen geschoten om het zachte beeld te verkrijgen.

De laatste foto van Oostenrijk. Vanaf dezelfde berg genomen als de vorige upload van de alpenweide, maar ipv rechts stond ik hier links op de berg. Andere bloemetjes, ander uitzicht.

Het maken van een abstract beeld ligt ver buiten mijn comfortzone, ik hou niet zo van dergelijke beelden, maar ik vind hier de kleuren en structuren toch wel erg tof en kon het niet negeren....Het is eigenlijk niet de bedoeling dat ik ga vertellen waar je naar kijkt. Dat is volgens mij het hele idee van abstracte kunst ed....toch...?? Ik ben dus erg benieuwd wat jullie zien én wat jullie hier van vinden! Edit: niet zo heel erg abstract dus, maar nog steeds leuk 😬

Op een andere, iets lagere, plek gefotografeerd. Dit keer met een prachtige alpenweide voor de bergen, vol met bloemen in de complementaire kleuren paars en geel.

Ik was toch wel diep onder de indruk, op 2830 meter hoogte. Wat een schitterend en machtig berglandschap! Ik heb echt mijn best gedaan om het op beeld ook zo te laten uitkomen en ik ben benieuwd of dat gelukt is.

Terug van een zomerstop. Twee weekjes weggeweest, waarvan de tweede week in DL. Ons huisje stond op een hoge heuvel en achter het huisje stond de heuvel vol met diverse grassen waar ik de naam niet van ken. Het viel mij op dat rond 19 uur de laatste zonnestralen op een groepje grassen stond, voordat de zon achter de bomen verdween. Ik kon het niet laten om daar met de camera mee bezig te gaan.....

Mijn eerste gevoel was: hier is een koele witbalans op zijn plaats! Maar ik heb me ingehouden en ben toch met de auto wb aan de slag gegaan. Voor mij persoonlijk leverde dat een wat saai en braaf beeld op, dus ben ik alsnog overgestapt.....😬 De scherpte heb ik bewust heel beperkt gehouden op een, hopelijk, duidelijk onderwerp.

Uiteraard ben ik niet twee weken in het buitenland op vakantie geweest om alleen grassen te fotograferen die ik in NL ook kan vastleggen......

Hierbij alvast één van de eerste foto's die ik gemaakt heb na aankomst in Oostenrijk. Deze bergen waren zichtbaar vanaf ons balkon. Het had daar geregend en dan krijg je in de bergen al snel laaghangende bewolking. Ik word daar heel blij van. Het geeft gelaagdheid in de foto en ik vind het mooi dat enkele bomen 'samensmelten' met de lucht. Ik ben zeer zeker géén landschapsfotograaf. Ik heb altijd wat issues met mijn camera wat dat betreft, dus heb ik mij er nooit zo op gefocust. Feedback is dan ook van harte welkom! 
Ps: Er zullen meer landschapsfoto's voorbij komen vanuit mijn kant komende tijd

Deze foto lijkt extreem bewerkt, maar niets is minder waar. Uit ervaring weet ik inmiddels dat als je rode bloemen met een koele witbalans fotografeert, het rood blijft zoals het is. Visueel gezien komt het rood zelfs veel mooier uit! Hier stond de witbalans op de gloeilamp. 

Wat heb ik dan in de nabewerking gedaan, behave het standaard verscherpen en ruis reduceren:
- hooglichten getemperd
- het rood nog iets verder opgehaald
- de zwarttinten in de achtergrond opgehaald
- subtiel een donker vignet toegepast
- een heel klein beetje van de bovenkant gecropt en dat is alles. Het is mijn eigen creatieve uitspatting waarvoor ik zoveel mogelijk ter plaatse heb vastgelegd.

Deze gamma-uil heeft genoten van zijn maaltijd op de ijzerhard.

Ik heb dit keer nauwelijks wat aan de nabewerking hoeven doen.

Ik heb ineens op mijn vlinderstruik in de voortuin uit het niets drie distelvlinders zitten, terwijl er vorige week af en toe een koolwitje op zat. Vlinders blijven lastig om vast te leggen vind ik. Juist omdat ze tijdens het eten vaak om de bloem heendraaien.

De kleuren in de achtergrond zaten er al in, maar heb ik door middel van een preset een flink stuk verbeterd. Rechts in beeld zat nog een storend stuk blad wat ik heb verwijderd. Komt wat mij betreft de compositie ten goede.

Ik ben wel nieuwsgierig: hoe ver gaan jullie in de nabewerking?

Deze blinde bij genoot van de nectar. Dit is mijn laatste foto van de serie uit deze tuin.

Kleine rode weekschild of 'soldaatje' staat op wacht. Hij valt mooi op in het groen.

En nog een close-up van de prachtige ogen van deze dame, dit keer op een ander plantje.

Deze dame is alleen helemaal niet blauw! Die eer is enkel aan de heren toebedeeld.... Gelukkig heeft ze wel prachtige ogen! Een foto daarvan zal ik later uploaden.
Hier zit ze in de voortuin op de vrouwenmantel. In de nabewerking heb ik de kleurtinten iets aangepast.

Een heerlijke kleurexplosie op deze foto vond ik zelf. De kegelbijvlieg al snoepend op de bloem. Ik vind de meeldraadjes ook zo leuk!
Verder valt hier weinig over te zeggen 😅