Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

De zeearend vliegt met de gevangen vis weg naar de top van de bergen. Ik had erop gegokt dat hij na het vangen van de vis langszij zou komen zodat de bergachtige achtergrond ook op de foto zou staan. Ik stond hier op het bovenste achterdek te wiebelen. Leuk dat ie langsvloog.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Uitzicht vanaf de Stradi di e Calanche te Corsica.
Een super smalle steile bergweg die door de prachtige rode granieten rotsen snijdt en gebeeldhouwd is door tafoni-verwering.
De gehele weg biedt spectaculaire uitzichten, waarvan dit een intiem landschap is. 
Verticaal panorama van 6 liggende beelden.

Ijsland is zo enorm groot terwijl ik naar een waterval liep wilde ik deze lagen vastleggen.

Wat was het genieten van dit uitzicht die ochtend samen met Loes. De lichtval, het weer, weinig wind, alles was gewoon perfect. Het heeft resulteert tot een serie met flink wat opnames van deze plek, je wist gewoon niet waar je moest kijken, zo mooi was het. Dit is mijn eerste beeld van deze plek, toch wel een van mij favorieten van deze prachtige reis samen.

In Glen Coe ligt de richel Aonach Eagach en drie markante heuvels die men de Three Sisters of Glen Coe noemt (Nederlands: Drie Gezusters van Glen Coe). De drie bergen zijn: Beinn Fhada, Gearr Aonach en de Aonach Dubh, alle drie toppen van Stob Coire nan Lochan. Allemaal uitlopers van Bidean nam Bian (een groot berggebied met 20 km aan berggraten met veel subtoppen). Langs de weg door het dal is een parkeerplaats waar je goed zicht hebt op de drie heuvels. Deze ochtend was het licht licht prachtig met wat nevel en wolken. Het dynamisch bereik van een moderne camera is groot, met dit was way to much. Dus 2 panorama's van elk 6 foto's. Eentje voor de bergen en landschap en eentje voor de lucht en wolken. In de nabewerking samengevoegd met behulp van Luminocity masks (Helderheidmaskers) van TK (Tony Kuyer) daar ik geen fan ben van HDR en dat vaak nepperig vindt. Veel werk, maar het resultaat ben ik blij mee.

Nog eventjes teug naar Noorwegen 2025. Een bezoekje gebracht aan Marble Castle waar het water mooie vormen in het gesteente heeft geslepen.

Glen Etive road wordt beschouwd als een van de mooiste wegen door de Highlands van Schotland. Een singeltrack road door een indrukwekkend landschap, met bergen, watervallen en op elke hoek een prachtig uitzicht op weer iets heel anders. Aan het einde van de 12 mile is Loch Etive al even indrukwekkend. Kortom genieten als je daar mag staan en dit mag fotograferen. Dit panorama is een stack van 9 horizontale beelden.

Bij het begin van elk nieuwe jaar neem ik mij voor om minder foto's te maken, maar het lukt eigenlijk nooit, steeds komt er weer wat anders moois voorbij en dat is dus eigenlijk gewoon een luxe probleem. Dit jaar was de reis naar Schotland samen met Loes wel het hoogtepunt van dit jaar. En rollercoaster van prachtige landschappen, waarbij dit stenen muurtje bij de river Etive in de highlands natuurlijk niet mag ontbreken. Ik wens alle DDNers en hun dierbaren een fijne jaarwisseling en een gezondheid en fijn nieuw jaar toe, met vele mooie fotomomenten.

Een klein herfstbosje in een oude steengroeve werd heel even mooi aangelicht door de laatste zonnestralen die over de bergen vielen.

Dir eikenblad lag bovenop uit een vijver gedregde bladeren.

Een mooie zonsondergang terwijl wij stonden weg te waaien in de bergen. Een uitdaging qua belichting ivm het contrast. Heb hier toch gekozen voor mens en natuur, want er zitten wat subtiele menselijke elementjes in alhoewel het natuurlijk om de zonsondergang en het mooie licht gaat.

Een plek die denk ik al een miljoen keer gefotografeerd is, maar daarom niet minder mooi. Het meer van Bled en Bled Island zijn heel indrukwekkend om vanaf Bled Castle te zien. Aan de kleine stipjes - die boten zijn - kan je zien hoe groot en imposant het meer is.

Zelenci is de tweede bron van de rivier de Sava Dolinka, de eerste ligt bij de Tamar – de Nadiža-waterval. Het ligt aan de noordrand van het Nationaal Park Triglav , omgeven door de beboste Vitranc in het zuiden en de eveneens beboste Karawanken in het noorden . Het moeras met het Drni-veen is ongeveer 1200 meter lang, gemiddeld 150 meter breed. In het uiterste westen van het moeras ligt een smaragdgroen meer, waaruit talloze extreem schone en koude bronnen opborrelen uit de lagen kalksteen, die het water zijn karakteristieke blauwgroene kleur geven. Vanwege deze kleur kregen het meer en het moeras de naam  Zelenci . Dit is een panorama van 6 staande beelden.

Hier op de site van DDN ooit es een foto gezien van Peter Bergen Henegouwen... een landschap in lagen met bergen. Toen dacht ik 'als ik ooit nog es bergen tegenkom, ga ik dat ook es proberen'. Waar iedereen op het zandpad naar links keek, zag ik rechts ook en tegen het licht in heb ik een poging gedaan. Maar de lucht erboven vond ik ook mooi, dus die blijft er ook in.

Net terug (met wat vertraging) van 2 weken Extremadura, waar we elke dag wel Vale Gieren zagen. Maar als je zo'n grote jongen op 15 meter afstand ziet, maakt dat wel indruk.

The Three Sisters, gelegen langs de weg naar het Schotse Glencoe. Wanneer je te voet gaat en het wat hogerop zoekt, kan je de weg mooi uit beeld houden. F14 iso 100 1/8 seconde 27mm

Wat is er nu fijner dan in Schotland in de regen lopen? Dit zijn de bekende (?) bergen bij Sligachan op Skye tijdens een buitje dat overkwam.

Op La Palma is weinig lichtvervuiling. Dit is een stack van 5 foto,s. Na een weg met meer dan 200 haarspeldbochten kwamen we op Roque de los Muchachos aan. Je kijkt boven de wolken uit op een hoogte van 2426 m. Het is zo bijzonder en stil om dit te zien!

Heel bijzonder want als je op de weg rijd zie je alleen een klein stukje blauw ijs en na een stukje lopen zie je pas hoe groot het is. De Svínafellsjökull ("Varkensberggletsjer") is een kleine gletsjertong van de grote Vatnajökull in het zuiden van IJsland. Het smeltwater wordt via de Svínafellsá en vervolgens de Skeiðará naar zee afgevoerd. Deze Skeiðará vloeit met zeer vele armen door de enorme Skeiðarársandur.

Vroeg in de ochtend voor zonsopkomst hing de nevel nog over dit dal bij het Corsicaanse dorpje Scalella. De voorbode van een bloedhete dag van 35 graden Celsius. Een combinatie van zilver en goud in pasteltinten.

Tijdens de vakantie in Noorwegen ben ik veel met landschapsimpressies bezig geweest. Het heuvelachtige rond de fjorden leende zich daarvoor uitstekend! Tijdens zonsondergangen was het veel (uit)proberen van bewegings- en blendingstechnieken. Wat veelal weer andere resultaten oplevert. Nog een opname waarbij ik zowel ICM als MVB heb toegepast.

Noors landschap in de provincie Telemark bij Haukeligrend op circa 700 meter hoogte.

Deze voor fotografen bekende locatie bij Glencoe is onder alle weersomstandigheden een goede plek voor landschapsfoto's. Het weer is alles bepalend en varieert elk kwartier. Windstilte komt voor, maar daar moet je soms wel op wachten...

De beroemde berg op een onstuimige namiddag gefotografeerd vanaf de top van Sasso di Sesto.

Op deze plek wilde ik al heel lang staan en wat had ik een geluk met de omstandigheden. Ik heb meerdere opnames maar moest er ook 1 met de zee maken @ Vestrahorn beach iceland

De wandeling naar Anestølen leverde fraaie vergezichten op: mooie beken met watervallen en stroomversnellingen, fraaie bergen op de achtergrond.

De vakantie in Noorwegen gaf voldoende ruimte om te experimenteren met meervoudige belichtingen (in de camera) en ICM. Het doel was abstracte opnames te maken van het landschap: glooiend en zacht met mooi licht. De omstandigheden aan het Sognefjord had ik verscheidene keren mee: dit waren de plaatjes die ik voor ogen had.

Onze vakantie in Noorwegen begon met een overnachting in Bergen. Vanaf het balkon van ons appartement hadden we een mooi zicht op Bergen, het fjord en de wijde omgeving. En een kleurrijke zonsondergang. Impressie m.b.v. ICM en MVB in de camera.