Deze boomstam ligt al jaren te vergaan maar na een regenbui komen er mooie kleurtinten te voor schijn.

De bloedsteelmycena heeft een licht- tot roodbruin hoedje, is fragiel van structuur, en vaak een beetje doorschijnend geribbeld. Ze groeien meestal in kleine groepjes op dood loofhout, zoals beuken- of eikenstammen.

De bekerrand is vaak voorzien van bruine tot zwarte puntvormige pycnidiën (kogelvormige “vruchtlichaampjes” waaruit ongeslachtelijke sporen worden afgegeven). Grondschubben zijn groen tot grijsgroen, meestal gedeeltelijk bruin aangelopen en vrij klein

De chaos in deze boom vond ik een mooi onderwerp voor een zwart-wit opname.

Begin van deze week nog winterse omstandigheden. Foto opnieuw aangeboden met de voorgestelde aanbevelingen. De verscherping er ook uit gehaald.

De knopschimmel is een uiterst fotogeniek, piepkleine zwammetje waarvan het vruchtlichaam (1 millimeter doorsnede) eerst doorschijnend wit is en bij rijping naar zwart verkleurt. De steel is 5 tot 15 millimeter lang en waterig wit, doorschijnend. De knopschimmel komt voor op de hoedjes van van kleinere plaatjeszwammen zoals de mycena

De geweizwam is een kleine, knotsvormige of plat cilindrische zwam tot 7 cm hoog. Aan de bovenkant komen vaak vertakkingen voor, waardoor de gelijkenis met een gewei ontstaat. In hun jeugd zijn ze bedekt met een wit poeder. Dit zijn de sporen die in de ongeslachtelijke fase worden voortgebracht. Later gaan ze over tot de geslachtelijke fase. De kleur verandert dan naar zwart en de sporen zitten niet meer aan de buitenkant.

Hij komt in groepjes of solitair voor op dood loofhout, al dan niet begraven. De veel voorkomende zwam is het gehele jaar door te vinden, maar vooral in de herfst.

De parelstuifzwam is 3 tot 8 cm hoog en heeft de vorm van een omgekeerde peer. De witte kleur verandert geleidelijk aan naar bruin. De hoed en de bovenkant van de steel zijn met dicht opeenstaande wratten bezet, die gemakkelijk kunnen worden weggewreven. Het vlees is bij jonge exemplaren wit, later verkleurend van geel naar olijfbruin. Het vlees wordt omgevormd tot sporen die dan ook olijfbruin zijn.

Deze kleine vliegenzwam kwam maar net boven het mostapijt uit.

Deze porseleinzwammen werden druk bezocht door de slakken.

Eerst zwavelgele, later bruinzwarte, ruig viltige hoed, 5-30 cm breed. Aan de onderkant crèmekleurige tot olijfgroene buisjes in een hoekige of doolhofachtige structuur, bruinig aan de binnenkant en vaak wat getande rand. Sporen wit. Steel bruinachtig, centraal maar kan ook ontbreken. Ruikt wat zurig.

De beukwortelzwam (Hymenopellis radicata) is een schimmel die behoort tot de familie Physalacriaceae. Hij leeft saprotroof op hout. Hij groeit in loof- en gemengde bossen, parken, botanische tuinen, langs wegen met rottende ondergrondse wortels, rottende stronken en hout bedekt met aarde, vooral vaak op beuken, eiken, haagbeuken en espenpopulieren. Hij produceert vruchtlichamen van juni tot november. Hij groeit vooral aan de stamvoet of op wortels van beuken, meestal op enige afstand van de boom

De Paarse Knoopzwam wordt meestal gevonden in het imperfecte stadium, waarbij de vruchtlichamen knop- tot kussenvormig gevormd zijn. In het perfecte stadium zijn deze schijf- tot tolvormig gevormd.

Dit grijswitte, schelpvormige paddenstoeltje met een diameter van 0,5 - ongeveer 4 cm is viltig behaard en verschrompelt in koud of droog weer, om bij vochtig weer weer op te zwellen en zijn typische waaiervorm aan te nemen. De lamellen zijn licht roodachtig of grijs. Thuis zag ik dat er een springstaartje erbij opstond.

Hij komt voor op naaldhout dat sterk vermolmd is. Hij groeit bij o.a. den (Pinus) en spar (Picea) en zelden op andere naaldboomsoorten.

De Oorlepelzwam groeit op (ondiep begraven) dennen- en sparrenkegels in in naald- en gemengde bossen op zwak zure tot basische grond, vaak kalkhoudende zandige of lemige bodems.

Vond deze Porseleinzwammen nog op een dode tak.

Deze Amethistzwam in tegenlicht gefotografeerd.

Van deze beuk zes foto's samengevoegd. Met een GMIC filter er een creatieve look van gemaakt.

Deze ree liep rustig over het bospad.

Mistige sfeer in de diepte op de top van de Hettenheuvel.

Een prachtige morgen met zeer veel zonnestralen

Deze kever deed zich te goed aan de Amethistzwam. Helaas had hij zich vast gegeten met de dood tot gevolg.

Op een dode tak van een Beuk stond deze Porseleinzwam

Op zoek naar de porseleinzwam kwam ik deze pas aan het eind van de wandeling tegen vlak bij de parkeerplaats.

De Gouden tor is een flinke kever van ongeveer 2 centimeter lang. De kleur van de rug is vrijwel goud-groen gekleurd. Daarnaast vertonen de schilden een wat rode tot goudglans en de onderzijde van het lichaam is sterk behaard. De kop is donkerder gekleurd en er zijn de dunne en lichtgekleurde streepjes dwars op de dekschilden. Deze kever leeft van bloembladeren, wondsappen en vooral stuifmeel van diverse planten als Eenstijlige meidoorn, Hondsroos of Gewone vlier.

Totaal niet schuw tijdens de afgelopen sneeuw periode.

Reflectie in een waterplas. Fotoformaat bijgesneden van 4:3 naar 3:2 i.v.m. storende vlekken aan de bovenkant.

Dit beukenblad werd vanachter door de zon beschenen. De foto iets bijgesneden.