Kramsvogels zijn wintergasten en komen vooral voor de bessen. Hier was hij (of zij) druk bezig met deze te verorberen. Met deze foto wil ik dit fotogenieke jaar afsluiten.

Dit merelvrouwtje deed zich tegoed aan de heerlijk bessen.

Voor mij geen high key, maar zwaar onderbelicht voor de sfeer.

Volksnamen zijn dolbessen-hout, elf-rank, hoe-langer-hoe-liever, klimmende nachtschade en qualster. Dulcis betekent "zoet" en amaris betekent "bitter". Bitterzoet bevat meerdere glycosiden (een biochemische stof, opgebouwd uit een suiker (het glycon) en een niet-suiker (het aglycon)) Als je op de stengel kauwt proeft je eerst de bittere smaak van de glycosiden, maar doordat deze door het speeksel worden ontleed en er sacharose vrijkomt, komt de zoete smaak naar voren. Vandaar de naam.

De foto is gemaakt met de vintage lens Meyer Optik Gorlitz-Oreston. Door een bepaalde lichtval kreeg ik de speciale lensflare onderaan de foto.

Goudvink in de winter foeragerend op de Gelderse roos. Kreeg hier een keer de politie op me af gestuurd omdat ik in de woonwijk in de auto achter een netje aan het fotograferen was. Ben later, bij de politie, genoteerd als natuurfotograaf.

Behalve de heide zelf, zorgt ook de lijsterbes voor kleurexplosies.

Nog niet eerder in mijn eigen tuin gezien maar dat maakt veel goed wanneer de kramsvogel in de sneeuw verschijnt en zich te goed doet aan, zoals het lijkt op de foto, de laatste bes. Gelukkig liggen er nog een hoop in de tuin dus verwacht een deze dagen een nieuwe ontmoeting.