Spelen met het water van de zee!

Bij het zien van dit beeld was de titel voor mij snel verzonnen. Vind je het belangrijk wat je ziet? Ik niet echt als het beeld je maar aanspreekt en je langer blijft kijken. Ik ben benieuwd of jullie dat ook zo ervaren, maar misschien spreekt het je wel helemaal niet aan, dat is ook goed mogelijk. Gelukkig verschillen de smaken om het spannend te houden.

Aan het strand met zonsondergang is het leuk spelen met golven en sluitertijd

Baltsgedrag van de Knoopkruidparelmoervlinder, de vlinder bleef langdurig met zijn vleugels fladderen. Dat bood mij de mogelijkheid om met  steeds langere sluitertijden te proberen de beweging van de vleugels vast te leggen. Bij 1/125 lukte het me nog de ogen scherp te houden, bij een nog langzamere sluitertijd kreeg ik dat niet meer voor elkaar.

Op het strand bij wat grijs weer. Prima weer voor iets langere sluitertijden. De beweging van de meeuw en de zachte tinten geven een dromerig effect.

Ik heb me eens wat creatief uitgeleefd bij een prachtig veld vol wilde bloemen door te 'schilderen' met een lange sluitertijd. Dat doe ik niet zo vaak, en naderhand vind ik het dan zelf vaak lastig om te beoordelen of het wat is of niet? Die vraag leg ik daarom maar eens bij de DDN'ers neer. Laat maar horen!

Wilde een dromerig koolzaad bloemetje proberen vanavond; dankzij de wind ging de steel heen en weer en kreeg ik dit resultaat. Vond het totaalplaatje wel fijn om naar te kijken; bijna geen zon te zien hier, en toch een dromerig zomers beeld gekregen.

ICM zonsondergang Moddergat. Gemaakt met Fisheye Samyang 7,5 mm

Voor de eindopdracht van mijn coachingtraject creatieve natuurfotografie moest ik een foto maken op basis van een liedje. Mijn liedje was True colors van Cyndi Lauper. Ik wil er van alles vertellen over het ontstaan van en de gedachte achter deze foto maar het textblok is daarvoor te klein. Dus dan maar alleen de foto. Hopelijk worden jullie er net zo blij van als ik.

Foto gemaakt tijden de workshop Moving and More van Brigitte van Krimpen. Fantastische dag, veel geleerd en mooie technieken toegepast.

ICM gemaakt van de kwelders bij Moddergat.

Mannetje Tureluur bleef zich heel lang uitsloven voordat het tot een paring kwam. Dat gaf mij de gelegenheid wat met de sluitertijden te spelen om een mooie beweging in de vleugels te krijgen. Bij 1/60 sec kwam vrijwel alles in de prullenbak terecht, maar een enkele keer lukte het om de kop aanvaardbaar scherp te krijgen.

Gister gescout bij Landgoed Clingendael voor de workshop "Moving and more - Fresh green" die ik daar aanstaande zaterdag voor DDN geef. Alles is fris groen en zowel het landgoed als ik zijn er klaar voor. Deze foto is weliswaar niet fris groen maar geeft wel een idee waar de workshop over gaat, hier is dat ICM (Intentional Camera Movement) of te wel bewust bewegen met de camera. Nabewerkt met NIK Silver Effex.

Er zit voorlopig genoeg water in de sloot. De stroming zorgt voor mooie bewegingen van de plantjes. Heerlijk om een moment te vertoeven langs de sloot.

Door een lange sluitertijd te kiezen ontstaat de 'beweging' in het beeld. Een windstille ochtend zorgt voor de reflectie op het water. De majestueuze vogels met een spanwijdte tot 3.5 meter komen af op de vissersboot waar ze af en toe een visje toegeworpen krijgen. Door meer beelden achter elkaar heb je extra kans dat er bruikbare beelden overblijven. Dit beeld is van twee jaar geleden. Het schijnt dat op dit moment deze vogels ook sterk te leiden hebben van de vogelgriep.

Wind is een weersverschijnsel dat je eigenlijk niet kunt zien, maar we kunnen duidelijk zien dat het waait wanneer de wind beweging veroorzaakt, zoals bij rietpluimen die op hun hoge stelen direct in beroering worden gebracht. Met een langere sluitertijd - 1/5 sec - en een kleine beweging van de camera heb ik dat hier nog wat extra geaccentueerd.

Wederom een ICM bos. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Een ICM uit het Speulderbos. Heerlijk kunnen oefenen met mijn nieuwe 100-400 lens.

Drieteentjes.... oef wat gaan die snel. Next Level: Panning met een lange sluitertijd om de beweging te accentueren.

NOg een ICM uit het herfstbos. Dit keer een wat klassiekere beweging en in een stukje bos met nog wat meer groen.

Drieteenstrandlopers in de vlucht boven de zee met een langere sluitertijd. Wat me vooral aanspreekt in het beeld is de dynamiek en de twee scherpere vogels in het beeld die er net eventjes uitspringen. Om toch nog een goede doortekening in de lucht te krijgen heb ik hier gebruik gemaakt van een lineair profiel in de nabewerking met Photoshop.

Wederom een ICM uit Clingendael.

Vanmorgen weer lekker op pad geweest in het bos. Het gaat steeds mooier kleuren. Vandaag met zon en regen sprongen de kleuren er echt uit. Lekker weer aan het ICM'en geweest.

Door omstandigheden een tijdje niet gefotografeerd. Maar vanmorgen eindelijk weer een beetje kunnen genieten in het bos.

Op een vroege ochtend in de zomer van 2017 zetten deze jonge zwanen het op een rennen, zo vroeg hadden ze nog niemand verwacht.

Vorige week een paar heerlijke dagen met Loes naar de Opaalkust geweest om te fotograferen. Wat een fantastische speeltuin is dat toch. Hierbij alvast een eerste opname, er volgen er nog wel meer, maar er is nog veel uit te zoeken.

Het is de tijd van de drieteentjes langs de vloedlijn! Ook op het Duitse eiland Düne waar ik onlangs was, foerageerden ze ijverig in de golven en op het natte zand. Ik wilde de dynamiek van het water en de energie van het drukke diertje vangen en koos voor een sluitertijd van 1/8s. Dat leverde heel veel "niks" op maar ook een paar foto's met een herkenbare vogel met wat plaatselijke scherpte zoals deze. Als ik deze foto zie, weet ik weer precies hoe het daar was!

Van harte gefeliciteerd Loes Belovics,  je fraaie foto "Uitdaging" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd! 

Klik hier om de originele inzending van Loes te bewonderen.

Het is altijd een uitdaging om flink wat beweging in een vogel te krijgen en daarbij de kop voldoende scherp te houden, er belandt dan echt heel veel in de prullenbak, maar soms zit er toch eentje tussen waar het best wel aardig gelukt is.

Als je meerdere kansen hebt een steenuiltje vliegend te fotograferen, is het ook wel aardig om eens een langere sluitertijd te kiezen om wat beweging in de vleugels te krijgen. Zeker toen het vanwege een naderende regenbui donkerder werd, was dat een mooie optie om nog even door te kunnen gaan.