De kokmeeuwen hadden hun nesten tussen de bloeiende moerasandijvie gemaakt en vlogen nog steeds af en aan met 'bouwmateriaal'.
Vanuit de kijkhut de Lepelaar had ik een mooi uitzicht op deze gele wereld en alle activiteiten.

Rond 21:00 uur spraken we twee vogeltellers op de Marker Wadden die voor onderzoek de kokmeeuwen aan het tellen waren. Dat betekent dat ze de nesten tellen en dus - zo kort mogelijk - het broedgebied in gaan, waarbij alles massaal de lucht in gaat. Ze wilden wel wachten tot wij klaar waren met fotograferen, maar wij zeiden 'doe nu maar' en stelden de camera's in op lange sluitertijd in. 
Ze vertelden ons even later dat ze op die plek ca 900 nesten geteld hadden, er gingen dus ca 1800 kokmeeuwen de lucht in. Oef, dat was me een chaos van krijsende meeuwen! De meeste foto's zijn dus ook chaos. Deze vond ik wel heel grappig, je wilt het liefst de kop scherp, maar dat ene voetje is wel verrassend, door z/w en inversie toe te passen heeft de meeuw een wit voetje gehaald ;-)
Dit is overigens voor mijn doen behoorlijk out of the box, moest echt even moed verzamelen om deze foto in te zenden.

Het was prachtig om in de regen en met de gele moerasandijvie in de achtergrond de paring van kokmeeuwen te zien, maar als bonus maakten ze daarna een dansje, eindigend met een intieme omhelzing. Dat moment was nog veel mooier dan de paring zelf.

Terwijl de ochtend mist langzaam verdwenen was gingen de Kokmeeuwen mooi op een rij in beeld staan.

Kokmeeuwen in winterkleed vind ik toch wel mooie beestjes. En als het dan lukt om te pannen met een lange sluitertijd en de dynamiek van zowel vleugels als de achterliggende zee in beeld te krijgen dan wordt ik daar wel blij van.

Een kokmeeuw in winterkleed vind ik altijd veel interessanter als met zijn zomerjasje aan. Misschien maar een gewone meeuw, maar zo met de vleugels en de veertjes open toont hij toch voor mij zijn ware schoonheid met al die gradaties wit, zo zwevend boven de Noordzee.

Gistermorgen samen met Brigitte naar IJmuiden geweest voor de vogels, Er zat niet veel bijzonders maar dat geeft niet, ook gewone vogels zijn de moeite waard. Dan is het de uitdaging om de leuke momenten eruit te pikken, zoals deze juveniele kokmeeuw die na zijn duik weer omhoog komt. Het fraaie ochtendlicht op dat moment was een extra bonus. 

Dit stelletje Kokmeeuwen vertoonde zulk leuk gedrag dat ik een hele serie met uitleenlopende maar steeds hele schattige poses kon schieten. Dat maakte het heel lastig om te kiezen welke ik nou wilde delen.... 't Is deze geworden, maar of 't de liefste of mooiste is? ik weet 't echt niet.

Na het poetsen strekte de kokmeeuw zoals verwacht even de vleugels. Het lage standpunt van deze hut en de moerasandijvie zorgen voor een fijne achtergrond

Van harte gefeliciteerd Loes Belovics,  je fraaie foto "Uitdaging" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd! 

Klik hier om de originele inzending van Loes te bewonderen.

langere sluitertijden vogel fotografie staat hoog op de bucket list, dit is alvast een mooi begin. Alhoewel lang, 1/1000 , maar toch wel een lekker bewogen vleugel.

Het is altijd een uitdaging om flink wat beweging in een vogel te krijgen en daarbij de kop voldoende scherp te houden, er belandt dan echt heel veel in de prullenbak, maar soms zit er toch eentje tussen waar het best wel aardig gelukt is.

Even een mix van buien en zon toen ik in HBN10 van Han Bouwmeester zat, dat betekent spannend licht, waardoor ik deze kokmeeuw als een lichtpuntje in de duisternis kon fotograferen.