Een “voorstaande” hond staat stokstijf als hij iets ruikt en wijst met zijn neus en lichaam (vaak met een opgeheven voorpoot) de exacte plaats van wild aan. Deze Ooievaar deed precies het zelfde inclusief de opgeheven poot.

Het lukte mij tot nu toe maar zelden om een vogel in de vlucht te fotograferen.
De laatste tijd gaat het steeds beter.

Sta ik te wachten voor het stoplicht, komt er een Blauwe reiger naast me staan. Mijn vrouw houdt het stoplicht in de gaten en ik maak snel een paar foto's.

De Roerdomp staat hier iets mooier in het licht dan de vorige inzendingen. Ik vind de kleur hier beter uitkomen.

Je hoort altijd zeggen dat de Roerdomp de "paalhouding" aanneemt om niet op te vallen in her riet. Volgens mij doen ze dit meer om beter naar voren te kunnen kijken.

Mooie takkeling maar nog net niet vlieg vlug. Nog even geduld hebben.

Eindelijke mijn Roerdomp op de foto. Helaas niet zelf gespot maar daar heb je familie voor zullen we maar zeggen. (dank je Ynze) Je weet dat hij in het rietkraagje moet zitten maar toch verschijnt de vogel weer enkele meters verder dan waar je hem uit zicht bent verloren. Heb je hem eindelijk in beeld dan waait er weer riet voor. Na veel wachten toch gelukt.

In de Mastenbroekerpolder liepen enkele Koereigers en die wilde ik graag vastleggen. Spontaan kwam er een Grote zilverreiger bij lopen wat een leuk plaatje opleverde. Veel mensen denken dat het om een reiger met jong gaat. Grappig. (De reigers liepen helaas op grote afstand dus ik moest aardig croppen)

Op zoek naar een zeldzame Taling kom ik dit oer Hollandse tafereel tegen. Even meenemen.

Even niet aan nest of jongen denken maar lekker zonnen.

Steeds vaker zien we groepen ooievaars die verzamelen voor de trek naar het zuiden..

Het tegenlicht en de weerschijn van het water op de borst spreken mij wel aan.