Afgelopen herfst verzamelden zich verschillende dagpauwogen op het Sedum in onze tuin. Prachtig om te zien en leuk om te fotograferen

De Rode vuurvlinder komt sinds 1946 niet meer in Nederland voor en heeft daarmee de twijfelachtige eer de eerste dagvlindersoort te zijn waarvan het verdwijnen in Nederland is vastgelegd. Jammer genoeg zeker niet de laatste. Voor het thema van de maand ga ik zeker mee met de naamgeving hoewel de kleur ook wel naar Oranje neigt, terwijl het eigenlijk een Blauwtje is dat hier mooi in een groene omgeving zit.

's ochtends vroeg op pad gegaan om te zoeken naar Ringoogparelmoervlinders en Blauwe vuurvlinder, allebei vlindersoorten die Adderwortel als waardplant gebruiken. Die lieten zich (nog) niet zien. Deze Oranjetip was wel zo vriendelijk om op een mooie verse Adderwortel te poseren. Daar heb ik natuurlijk dankbaar gebruik van gemaakt.

Tijdens een wandeling in Duitsland kwam ik dit paartje tegen.

Deze volgens mij net uit de pop gekropen vlinder liet zich mooi vastleggen in zijn leefomgeving.

Helaas niet gekeken hoe deze vlinder heet, kwam hem tegen in de vlindertuin van de Botanische tuinen van Utrecht dus wie het weet mag het zeggen.

Prachtige vlinders die Bonte dikkopjes! Snelle fladderaars maar af en toe kunnen ze even stil zitten. Hier kon ik even dankbaar gebruik van maken.

Jaren terug was de veldparelmoervlinder extreem zeldzaam zo ook nog in Limburg, je had wel enkele populaties maar echt veel was het niet. De laatste jaren gaat het weer beter en kom je ze in Limburg op veel plekken tegen. Afgelopen voorjaar viel het me helemaal op hoe deze soort zich enorm heeft verspreid, in de twee weken dat ik in het zuiden zat kwam ik ze enorm vaak tegen. Op 1 plek ging de teller over de honderd en dat in een goed half uur tellen, de dichtheid was er zeer hoog.