In 2001 gefotografeerd op Velvia-diafilm tijdens een fotoreis in de USA. Een minilandschapje, maar je kunt er ook een Jugendstil tafereel in zien.

Met de zeer gewaardeerde hulp van Brigitte ontdaan van een magenta zweem, die vaak optreedt bij veroudering van dia's. Het is een diascan van een Velvia-dia, gefotografeerd in 1997.

Een gescande dia in 2002 gefotografeerd op Velvia diafilm in Lapland

Het riet is gemaaid en staat in schoven op het stoppelveld. Over de elzen ligt een paarse gloed van voorzichtig uitbottende knoppen. Het voorjaar is in aantocht. Gefotografeerd op Velviafilm in 1996.

Door de invallende dooi kwam er een laagje smeltwater op het ijs te liggen. Dat was leuk omdat het fraaie reflecties opleverde maar ook handig omdat ik mijn statief met camera niet hoefde te dragen maar gewoon voor me uit kon schuiven.

In september 2001 (de beruchte maand van de aanslagen door Al Qaeda) maakte ik samen met twee vrienden een fotoreis in het westen van de VS. Een van de hoogtepunten was een bezoek aan de Antelope Canyon in de staat Arizona, een zogenaamde slotcanyon, een smalle kloof met hoge verticale wanden die in de loop der eeuwen door stromend water uitgeschuurd is. Als de zon van boven in de kloof schijnt worden prachtige vormen en keuren zichtbaar. Dia-scan.

In 1991 gefotografeerd op diafilm Velvia. Opnieuw bewerkt en ontruist met het filter van Topaz. Toen werd het nog echt winter. De Oostvaardersplassen waren toen ook veel meer open dan tegenwoordig en je kon overal langs de kant van de weg stoppen.

Een van de meest desolate landschappen die ik ken van IJsland maakten we mee langs de 4WD route van Landmannalaugar naar het zuiden. Alsof er een grote asemmer leeggegoten was over het land. Het enige lichtpuntje werd geboden door een rivier met mos begroeide oevers. Op onze tocht moesten we een stuk of elf rivieren oversteken en dat vond onze VW-bus niet leuk en wij ook niet. Grauw vs groen, licht vs donker.