De bruine sprinkhaan houdt zich vast aan de messcherpe rand, door het diafragma tot een dunne lijn geslepen; zijn gestreepte pantser vangt het licht, alsof hij balanceert tussen aanwezigheid en verdwijnen.

Bij mijn vorige foto van boomschors merkte Nieske terecht op dat aan de randen de scherpte wat wegliep, en ze adviseerde mij bij een volgende foto van dit onderwerp het diafragma te verkleinen naar f11-f13. Hier blijkt uit dat naast het maken van een mooi beeld ook de technische kant van de foto in orde hoort te zijn. Deze foto gemaakt met opvolging van bovenstaand advies. Ik hoop dat het resultaat wat toevoegt. E-M10MarkII f16 1/8 sec. ISO 100 -0.3 stop Statief +afst.bed.