Een kleine zilverreiger in het landschap / seascape. Hij kluunt hier naar boven toe; het mui uit. De zee ligt nog zo'n 50 m verderop want het is eb. De felle zon weerkaatst niet alleen de reiger in het water, maar ook de blauwe lucht op het nog natte zand. Vond vooral het landschapje surrealistisch overkomen door de gekozen belichting. 2e upload want de reiger stond nog wat scheef; nou stond ie dat ook, maar niet zó scheef. Denk dat ie nu fotografisch wel recht staat, maar is moeilijk te zien door de reflectie in bewegend water.

Moegestreden legt de sprinkhaan haar hoofd neer. De koek is op. Haar kleine koppie rust op het blad, terwijl de laatste warme herfstzon haar nog heel even streelt.
Het licht wordt zacht, de dag loopt ten einde. Het bos fluistert zachtjes: het is goed zo.

De titel verwijst naar het eerste woord dat in me opkwam toen ik de foto eenmaal had omgekeerd. Gemaakt met behulp van de felle zon die op slechts 1 plekje door het bladerdek heen kwam.

Deze 2 Helmmycena's stonden er donker bij, ik heb er een lampje ondergehouden.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Het onweer gisteravond was spectaculair, wat een kleuren en wolkenluchten.
Jammer genoeg stond ik op de grond, op een flat zal het ongetwijfeld nog veel mooier zijn geweest.
Dit is een samenspel van 4 foto's om tot dit eindresultaat te komen.

Wachtend voor de zon, de kopjes alvast naar de goede kant gedraaid.
Meestal ben ik net als Loes van de lichte foto's, zelfs graag nog een stapje verder naar de High Keys. Maar dit maal heb ik toch 1 dark mood gemaakt, die ik graag met jullie wil delen. Op de Bosanemonen fotodag zelf kreeg ik het met het saaie licht niet voor elkaar, dus deze is van twee weken eerder tijdens het scouten op landgoed Oud Poelgeest.

Mijn vertrouwde fuijfilm camera mee tijdens een wandeling door de polder . In de camera gebruik gemaakt van een film simulatie Acros ( zwart/wit) met een roodfilter. Eigenlijk staat deze camera altijd standaard op zwart wit .

Gewoon een druppel aan een takje in het bos, eigenlijk is er niets scherp op het contour van de druppel en een klein lijntje van de tak na.

Ik heb vaker het idee dat ik anders kijk dan anderen, stukjes vaak saaie natuur waar je normaal gesproken langsloopt vallen mij op, vaak door licht, structuur en sfeer. Ik maak er dan altijd een foto van, maar twijfel daarna of het boeiend genoeg is, ikzelf zie de schoonheid maar ben eigenlijk ook benieuwd wat anderen ervan vinden. Dit is zo'n typisch voorbeeld, dus barst maar los.

Het in november gesnoeide trompetboompje kreeg een mooi druppelspoor toen de sneeuw bovenop aan het smelten was. Maar de druppel bevroor. Het boompje zelf gaf er een mooi geel tintje aan mee.

gemaakt in het donker met de flits in de tuin

Lopend door mijn achtertuin (de Krimpenerwaard) in de dichte mist. Genietend de van de rust en stilte tijdens tijdens dit soort donkere mistige dagen .

Ik zag deze vliegjes met mooi tegenlicht, heb toen geprobeerd ze in de vlucht te vangen, dit was de beste poging.

Deze ICM van een haagbeuk heb ik gemaakt met veel wind en een grijsfilter. Zonder filter was ie 'aardig' maar mèt gaf het een fijnere sfeer.

Dit mooie drietal stond op een donker plekje in het Asserbos, ze blijven leuk om tegen te komen.

Een te donkere foto, waarbij ruis hardnekkig verschijnt wanneer je hem lichter gaat maken. Hoe los ik dat op vroeg Marga Ronhaar ons?
Maar liefst 6 DDN'ers gingen met de foto aan de slag, lukt het hen om tot een goede bewerking te komen en Marga daarmee te helpen?

In dit artikel laten we de resultaten en bewerkingen zien en geeft Marga daarop haar commentaar.  Leerzaam voor iedereen!
En laat je Marga en ons in een reactie eens weten wat je ervan vindt?

Het zaadje van de paarse distel hangt met 1 tentakeltje aan een spinnendraad; de wind geeft steeds weer nieuwe beelden door alle wapperende tentakeltjes. Met een witte wolkenlucht als achtergrond een aardig plaatje van het witte ding met een beige zaadje in het midden. Bij het omkeren van de kleuren verandert het in een geheel ander beeld.

Eindelijk een veldje gevonden met een aantal blauwtje. Helaas is alles weer plat gemaaid. Een icarusblauwtje gefotografeerd met een losse flitser en reflectie scherm . Flink onderbelichte en dan zoeken naar de juiste hoeveelheid flitslicht.

Zwaar onderbelichte foto in donker bos met open stukjes fel zonlicht. Ik vond het zo wel een spannende foto worden. Zien jullie wat het is?

In een klein klaprozenveldje stonden her en der wat verwilderde kamilleplanten. Slechts 1 kleine vuurvlinder kon de kalmerende werking van kamille wel waarderen.

Bij een stuk ondergelopen wandelpad op de voorgrond en laag bij de grond 'ontstond' dit beeld door de lens. Achter het water een dubbele rietkraag waarachter een zogenaamd 'wiel'; een diepe waterpartij. Met tegenlicht genomen waarbij ik heb scherpgesteld op de grasgroene helling achter het wiel. Kwam erachter dat het beeld dan het mooist is en zonder dat je die grashelling kunt zien.

Het wordt steeds moeilijker om 'vrije' foto's te kunnen maken in de voortuin die ramvol met vogeltjes zit. M'n jungle wordt wakker en krijgt blaadjes.

In de camera de belichting zover terug gedraaid dat er een volledig zwart beeld ontstaat. Vervolgens met een losse filtser en een flashbender eromheen net zo geschoven en uitgelicht totdat alleen dit kleine paddenstoeltje goed werd belicht .

Zonsondergang op het strand van Noordwijk.

Het Speulderbos is niet alleen mooi vanwege de prachtige dansende bomen, maar er staan ook veel paddestoelen. Hier een nog heel vers groepje porseleinzwammen onder hoge donkere bomen.

Door het afwezig zijn van vlinders de afgelopen maanden me maar toegelegd op andere kriebel beestjes. Spinnen zijn er wel . Dus maar aan de slag met Tijgerspinnen een losse flitsers.

Door een beetje onder te belichten en een extern lichtje te gebruiken kon ik deze bloemetjes van de Montbretia in het avondlicht mooi fotograferen.

Heel veel dauw en tegenlicht . Vervolgens een aantal stops onderbelicht zodat dauwdruppels zorgen dat alleen de contouren van de juffer zichtbaar zijn tegen een donkere achtergrond .

Tegenlicht en donkere achtergrond gaven me de kans om een plannetje te verwezenlijken: Een minimalistisch beeld van een Merel.