Ganzen laten duidelijk merken wanneer ze gaan opvliegen. Vlak voor ze dat doen nemen ze een alerte houding aan en gaan lawaai maken. Het was een nevelige ochtend en het Gooimeer was een grote, ondoorzichtige ruimte. Gefotografeerd van uit mijn drijvende schuilhut.

Soms dobberen ze maar wat, soms zwemmen ze, zoals in dit geval, redelijk snel achter elkaar aan. Als er nog weinig licht is betekent dat, bij een sluitertijd die snel genoeg is, een hoge ISO. Gelukkig is dat tegenwoordig gewoonlijk geen probleem meer.

Mijn ruim 3400 foto's van afgelopen donderdag nog eens doorgenomen en nog een paar mooie foto's gevonden. Dit zijn dezelfde futen als het rustende stel in mijn vorige foto.

Het was tamelijk onrustig op het water door territoriale futen en meerkoeten. Deze twee trokken zich er weinig van aan en bleven rustig liggen in het mooie licht van de ochtendzon.

Het was een nevelige ochtend, maar na een paar uur was dat alleen nog zichtbaar op wat grotere afstand. Bij deze twee baltsende futen, op 123 meter afstand gefotografeerd aldus de exif, Is dat nog goed te zien. Niet gecropt, ik vond het wel een aardige compositie met de futen in het centrum.

Jan van Gastel verwent ons met enige regelmaat met prachtige foto's vanuit zijn zelfgebouwde drijfhut. 

In de rubriek Deel jouw Natuur vertelt hij je alles wat je wilt weten over de bouw hiervan en het fotograferen vanuit zo'n drijvende hut

NB:  Omstandigheden 'Dieren in gevangenschap'  klopt uiteraard niet, is momenteel een bug in de site

Veel futen vanochtend, maar niet heel veel actie. Wel mooi licht.

Het was een overwegend donkere ochtend, maar soms was het licht toch wel even mooi. Deze dodaars was in zijn eentje op zoek naar voedsel.

 De bouw van een drijvende schuilhutdoor Jan van Gastel Waarom een drijvende schuilhut?Het...

Omdat er mist was voorspeld en weinig wind, vanochtend vroeg weer eens met mijn drijvende schuilhut het water in gegaan. Het was een stuk mistiger dan ik had verwacht, waardoor ik een aardige tijd moest wachten voor ik foto's kon gaan nemen. De enige soort die dicht genoeg bij kwam, was de kokmeeuw. Ze tuurden al rondzwemmend in het water en maakten dan een 'duiksprong' om een prooi te bemachtigen. Na een uurtje had ik denk ik wel van alle fasen van de spong een foto.

Net voor ik wilde gaan opbreken kwam deze krakeend met jongen langs zwemmen.

Door de reflectie van de blauwe lucht en de wolken in het golvende water is het niet duidelijk waar het water ophoudt en de lucht begint, de horizon valt weg en de eenden zwemmen in een 'eindeloze' zee.

Al vaak gezien, maar vandaag kwam er een dicht genoeg bij.

Gefotografeerd vanuit mijn drijvende schuilhut.