Kraaienkind mag van z'n moeder dichtbij mij komen; vragen om een snoepje. Pap en mam kraai vlogen al 2 jaar met me mee tijdens de hondenuitlaat. Zodra ze m'n hond zien, lopen ze erachteraan. Dit jaar hadden ze 3 jongen; dit is er 1 van. Inmiddels ben ik 1 van de ouders alweer 'kwijt' en loop ik nu in de wijk met 4 kraaien die meelopen / meevliegen. De territoria wijzigen in de loop van het jaar, moeilijk bij te houden waar ze zijn en ik zie weinig verschil tussen kraai 1 en kraai 2. Maar zij herkennen mij en m'n hond wel. Komen vanzelf naar me toe. In de foto was een eerste kennismaking met dit jong. Dol op hondensnoepjes (kip en lam).

Waterbeheer in de Arkemheen. Voorheen een drassig land als terrein voor o.a Grutto is nu uitgedroogd.

Moeder reegeit en haar twee kinderen liepen langs het riet en aten onder andere van de heerlijke bloemen. Vanuit de schuiltent.

Het valt op, dat er niet veel vlinders zijn dit jaar, zou het door de droogte komen? Wie weet hier de oorzaak van. Deze brandnetelmot kan misschien beter tegen de droogte...

"Zesvlekkige groefbij" maar geen enkele honingbij te zien in onze tuin, raar waar zijn ze? Wie weet hier meer over, is het door de droogte dat we geen bijtjes zien, soms wel een hommel en deze...

Foto is op 1.8 diafragma genomen, en heb het trukje van Jenny toegepast om dit resultaat te kunnen bekomen, Meestal heb ik voor experimentele fotografie geen geduld, maar met de warmte zocht ik wat koelte in de tuin. En wou een beeld weergeven van de verzengende hitte die de wilde bloemen nu moeten ondergaan, ook de droogte doet hun geen goed,

We zijn beland in het gebied van de Kalahari, met bomen die nog een plek hebben in de dessert maar het loodje leggen door de droogte en de hitte. Omgezet met z-w.

De natuur past zich aan. Hier zag ik een eekhoorn wegschieten, daar waar tot voor kort nog vissen zwommen.

Op sommige delen van de heide op Lage Vuursche kon je goed zien dat grote delen van de heide verdroogd waren. Ik ben benieuwd of deze struiken volgend jaar nog gaan bloeien.

Deze heide stak mooi af in de omgeving.

Ook in 2020 kon ik onderaan de dijk komen, naast deze snip helaas ook veel afval. Vond in de klei echter ook een door mij zo geliefde pijpenkop (deze was gemaakt ik Gouda). Verzamelde veel pijpenkoppen in mijn jeugd. De mooiste heb ik nog steeds. Technisch misschien niet perfect, maar geeft wel mooi de verhoudingen weer van de watersnip t.o.v. de emmer en de plastic fles.