Liggen en wachten aan de rand van een kleine poel op het tevoorschijn komen van kikkers. De camera zo dicht mogelijk opgesteld aan de rand van het water. en nu wachten tot de kwakers die zich lieten horen in mijn vizier zouden komen. Maar dan moeten er géén joelende kinderen aan komen rennen, die nieuwsgierig zijn naar wat ik daar doe. Die kansen pak ik altijd om de kinderen wat te vertellen over de natuur en de ervaring is dat zij dat maar wat graag willen horen. Daarna zijn de kinderen weer gevlogen en ook de kikkers. Opstappen is géén optie, ik neem mijn positie weer in en tuur door de lens op zoek naar mooie beelden. Open diafragma en draaien maar totdat er sprookjes langskomen. en dat lukt aan de waterkant altijd heel goed.