Een enkel boompje in de verzengende hitte van een onmetelijke woestijn. Of wacht - dit 'boompje' is nog geen anderhalve millimeter hoog...

Een heerlijke wandeling op de Ermelose hei eerder deze week. Het weer was niet zo best maar dat mocht de pret niet drukken. De camera al op zwartwit stand gezet om met een zwartwit oog te kunnen kijken. In de nabewerking is de foto inderdaad omgezet naar zwartwit. Zo krijgt het donkere weer extra aandacht en wordt het gevoel van eenzaamheid versterkt. Bovendien heb ik, naar aanleiding van de kerstinspiratiecursus van natuurfotgrafie, gekozen voor een 16:9 uitsnede.

Toen het weer wat over was ben ik op zoek geweest naar de narcissen en vond dit eenzaam bloemetje onder de struiken. Dit zorgde voor een fijn licht dat door de struiken kwam.

Ochtendwandeling aan de franse kust. Het weer was mooi en ik vind wolken altijd een meerwaarde. De eenzame wandelaar in de verte gaf het beeld volgens mij een extra dimensie.

In De Horsten in Wassenaar vond ik dit paddenstoeltje tussen de afgevallen bladeren. Doordat het paddenstoeltje vlak aan de waterkant stond, kon ik dit mooi gebruiken in de achtergrond.