Deze dame doet precies waar ze voor is ingehuurd. Grote grazers worden in het duin als natuurlijk beheersinstrument ingezet om verruiging en dichtgroeien van het landschap tegen te gaan. Dat doen ze door jonge bomen, struiken en stugge grassen te eten en door hun gewicht trappen ze de bodem open waardoor het zand weer kan stuiven. Op deze foto is een stukje verruiging te zien. Het rund baande zich er een weg door en koos onderweg de verse groene blaadjes.

Foto 2026-06-23; Canon EOS R6 + Canon RF 100-500mm. @ 100mm.; 1/800 sec.; f/10; ISO-3200.

Als er ergens een boom mooi vrij in een landschap staat, probeer ik het Pep Ventosa effect toe te passen. Hier trof ik een eik nog vol met herfstbladeren mooi op zichzelf staand in de Boshuizerbergen bij Venray. Ik had de 100-500mm telelens op de camera en op 100mm fotografeerde ik uit de hand. Na elke foto liep ik drie passen verder. In elk nieuw beeld lette ik erop dat de stam weer in het midden van de foto kwam. Een dromerige foto die de sfeer van dat moment weergaf, was het gevolg.

MVB in de computer gewerkt met PS en Topaz

Een gemixt bos met op de voorgrond meest Eikenbomen harmonieus bij elkaar. Hoewel de meeste mist al opgetrokken was, dreef er af en toe nog wat binnen (hier vooral van rechts).

Zo af en toe doe ik weer een poging om dit warrige stukje bos, goed op de foto te krijgen. Dat blijkt steeds weer een flinke uitdaging, want het is echt een warboel zonder makkelijke opties zoals paadjes. Zonne harpen heb ik hier ook nog nooit gezien. Het is er een uit het archief, maar ik ben nog niet zo lang op DDN dus dat moet kunnen :-) Tegelijk (en dat bedenk ik mij nu) fotografeerde ik toen net een jaar wat hem voor mij nog iets extra's geeft.

Dit jaar lijkt de herfst langer te duren dan anders. De kleuren blijven fantastisch en ook de eikenbomen zijn nog mooier dan anders. Tenminste, zo voel ik het. Wanneer ik dan zo'n prachtige boom tegenkom plaats ik die vaak centraal in het beeld. Die aandacht verdienen de bomen want ze zijn belangrijk voor ons. Fot is standaard bewerkt in lightroom en daarna in Luminar AI wat sfeervoller&zachter gemaakt.

Dit mannetje van het Vliegend Hert doet opnieuw een poging om het vrouwtje te bereiken dat ergens bovenin de boom zit. Hij moet dan wel duelleren met andere mannetjes.

Op zo'n mooie mistige ochtend geniet je volop. Voor geldt dat nog eens extra wanneer ik een oude knoestige kronkelende boom tegenkom. Zo een die rechtstreeks uit een fantasiefilm is weggelopen. In dit geval was het een boom die uit bijna iedere hoek wel een mooie plaat opleverde. Deze ochtend stroomde het geheugenkaartje vanzelf vol.

Vorige week een dag in de hut gezeten ,het was een regen achtige dag met weinig vogels ,maar gelukkig kwam dit mooie klevertje de boel een beetje op vrolijken.