Een grondeekhoorntje in het bekende stadspark in Tilburg. Liggend op de grond genomen met telelens om intimiteit te krijgen. Ook op andere plekken in het park dan de bekende takken en stronk constructies kan je deze diertjes goed en naar mijn mening vaak mooier fotograferen. Ondanks dat blijven het beinvloede dieren omdat ze veel en op veel plekken gevoerd worden en daardoor dichtbij komen.
ISO 800, 500 mm, F 4.0, 1/500 sec

In het wandelbos te Tilburg zijn de Siberische grondeekhoorns zich aan het voorbereiden voor de winter, dus het aanleggen van een lekker winter voorraadje met nootjes, maar zo af en toe moet er natuurlijk ook wat gegeten worden, de beukennootjes zijn dan favoriet.

Zo zie ik ze graag, lekker in de boom tussen de vegetatie en niet gevoerd op een dode boomstam met een pinda in hun hand.

Heel vaak zitten ze druk van het aangeboden voer te snoepen, maar dit kleine rakkertje zat heel relaxed bovenop een stapel takken waaronder waarschijnlijk zijn holletje was, en na wat voorzichtige stapjes opzij lukte het me om de kleurenpracht van de herfstbladeren in de achtergrond te krijgen.

Onlangs weer eens bij de Siberische grondeekhoorntjes geweest, ze zijn zó schattig!

Ze blijven toch een hoge aaibarheidsfactor hebben, zeker zo saampjes.

Een bezoekje aan de Siberische grondeekhoorns is altijd leuk, ze zijn zó schattig!

Bij deze cutie werd ik vooral getroffen door het mooie licht wat in zijn kraaloogje valt en het bokeh in de achtergrond. Samen met de houding van dit eekie voor mij een fijne herinnering aan een mooie DDN fotodag.

Wat was het genieten in het Wandelbos met al die kleine rakkers die behoorlijk snel zijn. Maar soms moet je ook een beetje geluk hebben en daar snel gebruik van maken. Het poseer moment was maar kort maar ik ben er blij mee.