Het was nog vroeg in de ochtend bij de schuilhut. Ik probeerde graag toch om tot een high key te komen met deze prachtige reigersoort als onderwerp. Terwijl hij daar statig en alert stond te kijken naar een mogelijk hapje kreeg ik wel de kans om de grens op te zoeken tussen sluitertijd en belichting.

Het vroege ochtendlicht zorgde voor een magische sfeer. Wanneer er dan ook nog een geduldige purperreiger bij de tak zit en heel erg gefocust blijft om met zijn goed ontwikkelde ogen een visje te spotten is het genieten van het hele tafereeltje..

Ogen gericht