Na de Kerstdagen richting het strand. Sommige mensen wandelen met hun hond, (deed ik vroeger ook) maar nu wandelen wij met de camera. Er spoelt/ligt altijd van alles. Het was een sobere trieste dag. Op het moment dat ik dit schelpjes-paar zag liggen, piepte de zon heel even door de wolken. Gauw positie zoeken en op mijn knieën. Klik klik, snel want het was aan de vloedlijn. De zee komt en ja hoor ik was nat. Maar ik had wat foto's. Nu maar hopen dat ze gelukt zijn. Exif 1/60 - f9 - Iso 500.

Ik ben hier voor het eerst. Een prachtige site, die ik via een vriendin ontdekte. In een groot natuur gebied met veel van deze rupsen, was dit het enige exemplaar, in een wolkje van ....?? Geen idee. Het beestje leeft niet meer. Ik ben 3 dagen naar de plek gegaan om te kijken wat er gebeurde. Er gebeurde helemaal niets. Voor mij een raadsel. Ik kan er niet achter komen wat dit is. Misschien krijg ik via jullie een antwoord. Fuji XT5, Macro80mm, 1/2000(het waaide), f4, iso1250.

De eerste zoektocht naar zonnedauw leverde meteen resultaat op. Het ienie mienie plantje had me direct in zijn plakkerige greep zodat ik er met m'n macrolens bijna helemaal in gekropen ben.

Een foto gemaakt met meervoudige belichting, om een mysterieuze en dromerige sfeer te creëren. Op de afzonderlijke foto was de man als een soort spook te zien, zeer intrigerend. Of is dat toch de invloed van het Sprookjesbos op mij als fotograaf ...