Altijd maar snel die meerkoeten, deze kon ik gelukkig bijhouden met de camera.

Ik heb niet zoveel met die druktemakers van meerkoeten, maar als ze er zo bij zitten, tja... die moet wel even op de plaat dan toch?!

De laatste dag om in te zenden voor het maandthema Weidevogels en dat doe ik met deze doodgewone meerkoet, daar denk je niet meteen aan bij weidevogels, maar de meerkoet behoort tot de secundaire weidevogels.

Na een koude nacht staat het water te dampen, een mooie zonnige lentedag begint. De meerkoet heeft er weinig boodschap aan, die is te druk met het waken over zijn/haar territorium.

Deze foto maakte ik gistermiddag op dezelfde locatie en op hetzelfde tijdstip als waar ik zaterdag het kuifeendje fotografeerde (ca 16:00u). Toen zon, nu bewolkt, wat een verschil in sfeer en kleur! Dat maakt fotograferen zo leuk, het is altijd weer anders.

Mooi of lelijk? Het is al vaak gezegd: kleine meerkoetjes zijn mooi van lelijkheid ;-)

Ik vind het altijd wel een uitdaging om een doodgewone vogel wat minder gewoon in beeld te zetten. Vroege ochtend, tegenlicht, nat weiland, wachten tot de meerkoet even op de goede plek in het slootje komt: En klik.

Twee rode ogen en door de reflectie twee meerkoeten!

Ik had een fijn laag plekje aan de waterkant gevonden, maar dan is het altijd maar afwachten of er wat vogels je kant op willen komen. Meerkoeten staan dan niet bovenaan mijn wensenlijstje, maar als het licht meewerkt en de vegetatie voor een  lekker sfeertje zorgt, dan kan ik er toch wel blij van worden hoor!

Een doodgewone jonge meerkoet, maar ik vind die schalkse blik omhoog zo leuk.

In een hoekje van de haven van IJmuiden was het een wildwaterbaan van golven en schuim. Te midden van dat geweld zwommen een paar meerkoeten. Ik ben daar een poos bezig geweest om leuke composities te zoeken. Door de golvende lijnen en het witte schuim zie ik hier een winters berglandschap. Met een waterglijbaan voor de meerkoet ;-)

Tijdens een heerlijk verblijf bij het Lauwersmeer heb ik vele uurtjes aan de waterkant doorgebracht en daardoor ook vele mooie momentjes mee mogen maken.

Liggend aan de waterkant in de vroege ochtend, wachtend op Steltkluten, mocht ik even genieten van dit lieve tafereeltje.

Deze Meerkoet pakt nog wat laatste zonlicht mee.

Meerkoeten in zee had ik nog nooit gezien, maar er zwommen er een stuk of wat bij de Zuidpier van IJmuiden. Een hele poos bezig geweest om ze in een leuke compositie met het schuim te krijgen.

Een Meerkoet staat niet bovenaan mijn verlanglijstje om te fotograferen, maar zo tussen de bloemetjes en bij prachtig licht word ik er toch wel heel blij van!  Foto lijkt op het eerste gezicht misschien scheef te staan, maar de meerkoet loopt hier op een schuin aflopende oever.

Het gezin wat krap ingekaderd om storende elementen af te snijden. Altijd leuk die rode kopjes.

Wat zijn ze snel, zoiets stond nog op de wensenlijst, blij dat het nu gelukt is

Als je bij het watertje tussen de A28 en het industrieterrein Nijkerk staat kun je de hele dag zien waar de Meerkoet zich daags zoal over opwindt. Op de wal en in het water is het donderjagen wat de klok slaat. Ik had de foto wat verder uit kunnen snijden maar ik vind dat het blauwe water wat kleur aan de foto geeft.

Deze "zwarte" meerkoet liep lekker in het zonnetje te grazen.