Na al dat gefladder heeft ook een vlinder zijn rustpunt nodig. Geen hotel met vijf sterren, maar één bloem met een zonnig hart is genoeg. Hier landt hij, niet uit vermoeidheid, maar uit vertrouwen. Alsof hij weet: op sommige plekken hoef je even helemaal niets, alleen te zijn, en misschien een beetje mooi.

Regelmatige bezoekers van onze tuin, meestal fladderen ze druk rond en af en toe blijven ze even op een bloem zitten. Voor de paring werd wat meer tijd genomen en kon ik een aantal foto's van dit mooie moment maken.

Mijn eerste vlindertje dit jaar en ik was er zo blij mee dat mijn fotomaatje om mij moest lachen :) De zon was al redelijk fel en ik heb een reflectieschermpje gebruikt om het vlindertje en de pinksterbloem in de schaduw te zetten. Voor deze foto heb ik mijn Nikor 105mm gebruikt.

In het vroege voorjaar tijdens een koude periode hing er een witje onder tuintafel . Voorzichtig tafelblad omgedraaid . Vervolgens met 2 losse flitsers en een reflectiescherm in geflitst . Was even zoeken naar de juiste belichting . Door de wind hing het witje een beetje schuin . Na afloop het tafelblad voorzichtig weer terug gelegd . Pas toen het na een paar dagen de temperatuur steeg vertrok het witje weer .

Dit duo vastgelegd tijdens een bezoek aan de Passiflorahoeve.

Een heerlijke koude ochtend vroeg in de polder . Lastig zoeken naar wat vlinders . Uiteindelijk dit geaderd witje gevonden tussen het fluitenkruid .

Geaderd witje op het fluitekruid. Een liggend beeld op dezelfde plek als de vorige staande opname.

Toen ik een overzichtsfoto maakte van Fluitekruid tussen Raapzaad ontdekte ik op mijn schermpje de contouren van dit vlindertje. Vervolgens dichterbij deze opname gemaakt.