Al een poosje zijn 2 pimpelmezen het houten huisje aan het verbouwen om er eventueel in te trekken voor gezinsuitbreiding. Op een gegeven moment gaat het vrouwtje dan het mannetje checken op goede vader skills. Ze beweegt dan snel met de vleugels alsof ze een babyvogeltje is. Het is dan de bedoeling dat het mannetje haar eten komt geven. Hij wordt dus al opgevoed door het vrouwtje om het straks goed te doen.

Net of ie als winnaar uit de bus komt... Deze nog zeer jonge huismus (nestje van begin oktober) heeft blijkbaar nog wat kalk nodig; de schacht van de eksterveer wordt grondig ontdaan van alle kalk. Was wel komisch om te zien, want die veer is veel te groot om goed vast te houden. Ze is dan ook voorover gevallen over het pindakaashuisje waar ze op zit, maar liet haar 'prooi' niet zomaar afpakken door een ander.

Afgelopen woensdag code geel voor het weer; deze wilde eenden namen plaats in de natuurlijke zwemvijver en zetten hun poten voor het koord. Zo hoeven ze zich minder in te spannen om niet weg te drijven door de storm. Vond het slim bedacht van die beestjes...

Geweldig poseren die mannetjes damherten soms toch in ADW, alsof je ze er op afspraak voor ingehuurd hebt. Na wat rustige poses stond dit hert klaar voor een schouwspel van emotioneel ogende impressies. Geur impressies met speciale sensaties die hij onder tevreden zelf esteem of af en toe driftig inwreef tegen anders denkenden. Zo verachtend hij ook na afloop op hoge poten wegliep. Uitsnede 105mm F7.1 1/800 ISO1000 Exp-1, 5 sept 2025 18.35 uur.

Een Sneeuwbuikamazilia neemt een sip nectar van een bloempje naast de weg. Het vogeltje blijft een fractie van een seconde hangen bij elk bloempje, ter plaatse hangend als een helikopter. Bij die actie bewegen de vleugeltjes honderden keren per seconde, op een foto zijn ze dus nooit scherp weergegeven.