Tsja, de post werkt langzamer tegenwoordig. Deze postduif kwam aangevlogen in onze tuin, en blijft nu gewoon terugkomen. Is duidelijk aan mensen gewend en niet aan de andere wilde duiven die hier komen snacken. Aan de reacties te zien van de tortel, houtduif en holenduif, is dit een mannetje. Van hen mag ie niet mee-eten. Zelf heeft ie er geen probleem mee als wat voor vogel dan ook bij hem aanschuift. Toch een fijn portretje kunnen maken met mooi licht en achtergrond. En de kleuren van de postduif zelf vind ik eigenlijk ook wel heel mooi.

Ik ben net een weekje terug van een prachtige zeer intensieve reis door Kenia, een rollercoaster aan mooie momenten. Hoe vaak de camera geklikt heeft zal ik maar niet zeggen, maar dit is vast het eerste beeld dat ik graag wil delen. Een aapje dat door vele inwoners van Afrika gezien wordt als een plaag, daar het ongelooflijk brutaal is, eten steelt en gewassen kan kapot maken.
Wat direct opvalt zijn de sprankelende ogen in het zwarte gezicht. Ze worden ook niet voor niks black-faced genoemd.
Volgens de omschrijving is hun huid olijfgroen tot grijs, een kleur die in de schaduw pas goed tot uiting komt. Ze komen uit de familie van de meerkatten. Dit exemplaar is een mannetje.

De wolkenlucht vanochtend was echt voor een kort moment prachtig en toen was het al weer heel snel weer voorbij.
Net na zonsopkomst vanochtend, toen het nog niet zo heet was.

Een vlucht goudplevieren is van verre al te herkennen aan hun vlieggedrag. Prachtig in formatie, minstens zo spectaculair als een zwerm spreeuwen.

Ik blijf het intrigerend vinden als je niet direct een associatie hebt wat een foto precies laat zien. Ik ben dus benieuwd of iemand ziet wat het is.

Al weer een tijdje geleden dat ik foto's plaatste van een mooie mistige ochtend in het Loetbos, ook deze is van diezelfde dag.

Een heerlijk thema om eens helemaal los te gaan op al dat moois in de natuur, zonder dat het direct herkenbaar is. En dan zeker in zwart- wit.

Op een hele vroege ochtend met mist en lichte vorst.

Behalve landschappen hebben we ook prachtige korstmossen in Schotland gezien. Op bomen, oude bruggetjes, maar ook zoals hier op een eeuwen oude grafsteen. Stack van 6 beelden samengevoegd met Helicon Focus software. Ik heb hem geprobeerd te determineren volgens een boek wat ik heb over korstmossen, maar dat is zo lastig, ze lijken echt allemaal zoveel op elkaar. Zoom er maar eens op in, wat een prachtige details zie je dan wel niet.

Heel vroeg naar een veld gereden voor de mooie zonsopkomst. Nog geen vogel te zien (een typisch bijeneter-veldje) maar wel een fijne gouden gloed op die vroege ochtend. De app zegt dat dit een 'gewone bosmuis' is, dus is wat in de war. De naam van deze bolvormige plant ken ik niet; maar vond het wel een foto die bij het maandthema past.

Deze 'baby' scholekster was een poosje van pap en mam weggevlogen. De ouders zaten op het dak van m'n kantoor en riepen hem. Toen hij terugkwam schudde hij zich uit en de waterdruppels kwamen er af. Die had vast iets leuks gedaan met water... Eenmaal terug bij de ouders gingen ze samen verder eten zoeken in het gras voor de deur.

Deze mooie zanger is niet alleen maar grijs x bruin en van dichtbij zeker niet saai. Vandaar dit portretje. Je kunt goed zien dat hij hele mooie en kleine veertjes rondom het oog heeft. Hij ging precies bij dat ene dode blad zitten van de klimop, dus wat extra contrast. Dit schuwe vogeltje had niet in de gaten dat ik vanuit de keuken met hem mee kon kijken, dus door het raam heen gefotografeerd.

Nog nooit met lange(re) sluitertijden gewerkt; heb alle foto's van DDN'ers bekeken die ik mooi vond in beweging (vooral de exif-gegevens) en geoefend op een mooi plekje met veel riet. Is fijn oefenen want ze vliegen niet weg. Bijgaande foto vond ik wel mooi geworden. De blauwe kleur van de lucht wat teruggebracht.

De winterse omstandigheden zijn alweer bijna voorbij, hier in het Noorden liggen nog wat restjes sneeuw. Maar ook dat zal morgen snel verdwijnen...

Het sneeuwde aardig toen ik op pad ging. Camera goed beschermd en toch wat foto's kunnen maken tijdens de sneeuwval, waaronder deze opname.

Ze blijven leuk om te fotografen, die drieteen strandlopers, maar oef... wat zijn ze snel.

Het was de zoveelste mistige en sombere dag hier in het Noorden. De contouren van bomen vind ik altijd mooi uitkomen in de mist. De foto omgezet naar zwart-wit om de somberheid nog wat te benadrukken.

Het weer van de afgelopen dagen en weken weergegeven in een foto

Mist, grijs, kou, kaal, twee bomen, leegte, stilte. Dit ervoer ik tijdens mijn flinke wandeling in onze omgeving. Van mij dus een heel andere foto dan normaal. Gemaakt met de telefoon. Ik denk dat ik de sfeer zo goed heb vastgelegd.

In deze dagen van grijs en gauw weer is een voorbijvliegende kleine zilverreiger met zijn gele tenen een klein lichtpuntje.

Verwelkte bloemen in het najaar

Ik was bij het Gentianenven in de hoop juffers en libellen te vinden. Het was een prachtige ochtend met veel grondmist. Langzaam loste dit zich op en bewogen slierten nevel over het ven en het omringende, bedauwde grasland. De dode boom past m.i. goed bij de sfeer.

Een zwaar onderbelichte foto van een veertje dat met spinnendraadjes aan een esdoorn hing. Omgezet naar zwart-wit. Niet mooi genoeg. Daarna omgekeerde kleuren en de zwart wit laag terug naar 50%.

Veel van mijn foto's zijn licht en vaak gebruik ik High Key. Zo heel af en toe maak ik een "uitstapje" met een Low Key. Vanochtend deed zo'n moment zich voor.

Het mannetje zorgt voor het nestmateriaal en het vrouwtje maakt het nest. Zo nu en dan krijgt het mannetje instructies om even langs bouwmarkt te gaan.

Een eenzame berkenboom in de Hoge Venen buigt haar takken onder de sneeuwlast. Door het grijze licht en de sneeuw wordt het landschap kleurloos en minimalistisch.

Een heerlijke wandeling op de Ermelose hei eerder deze week. Het weer was niet zo best maar dat mocht de pret niet drukken. De camera al op zwartwit stand gezet om met een zwartwit oog te kunnen kijken. In de nabewerking is de foto inderdaad omgezet naar zwartwit. Zo krijgt het donkere weer extra aandacht en wordt het gevoel van eenzaamheid versterkt. Bovendien heb ik, naar aanleiding van de kerstinspiratiecursus van natuurfotgrafie, gekozen voor een 16:9 uitsnede.

Vandaag lag deze zeehond heerlijk te zonnen op het strand, dat was even een fijne verrassing. Uiteraard op gepaste afstand gefotografeerd.

Deze blauwe reiger was op weg naar de slootkant maar werd teleurgesteld toen hij erachter kwam dat het water bevroren was. EXIFdata: Aperture f/6.3; Shutter speed 1/500 sec.; ISO 400

Dit zwammetje vond ik in de duinen en was nog vers uit de het zand gekomen. Het harige grijs en het zand samen maken het plaatje. De camera wat in gegraven en eerst daar wat plastic er onder. Het zand na de sessie weer terug geduwd.