Gisteren nog eventjes gezocht naar de Heikikkers en zowaar nog een paar
gevonden, het dikste blauw was er wel af, maar toch leuk ze parend te zien. 
Ze zaten in een onmogelijk plasje met allemaal dood en geknakt riet en lisdodde sprieten. Moest me in allerlei bochten wringen om stengels te ontwijken, niet helemaal gelukt, andere mogelijkheden waren er niet.  

Nog heel even wachten en dan kunnen we weer naar het concert van de parende heikikkers luisteren. Voor deze foto aan de waterkant gaan liggen en met engelen geduld gewacht.