Een rosse grutto zoekt langs de waterkant naar voedsel.

Een zeehond komt uit het opkomende water bij Dune.

De maan hoog aan de hemel boven het Duitse eiland Helgoland.

2 Jan van Gent naast elkaar met hun parmantige koppen, iets minder gecropt op advies van Brigitte zodat de halzen beter uitkomen.

Een Jan van Gent op Helgoland die de landing naar de rode rots in gaat zetten bij zonsopkomst.

Een jan-van-gent zet de landing in bij de kolonie en laat goed zien hoe groot zijn vleugels zijn.

Deze Albatros kwam regelmatig op Helgoland als dwaalgast. Deze foto is van 2015, dus geen idee of hij nog steeds het eiland aandoet of misschien overleden is. Was wel een heel aparte belevenis.

Bij bewolkt weer is het aantrekkelijk de Jan-van-Genten op Helgoland 'High-Key' te fotograferen, flink overbelichten dus met de lucht als achtergrond (zonde de zee mee te nemen want die blijft te donker!). Je krijgt ze in allerlei posities en bij allerlei activiteiten, vlak voor je neus. Poetsen hoort ook bij de rituelen.

In mei waren we een week op Helgoland, dé Jan-van-Genten 'hot-spot' relatief dicht bij huis. Als de avond valt, komt de reflectie van de zon op het water van de Noordzee en maak je daar gebruik van bij het fotograferen van je onderwerp. Je moet dan wel precies op de goede plek staan, hetgeen met veel fotografen om je heen nog niet eens zo gemakkelijk is.

Een jan-van-gent komt met nestmateriaal aanvliegen bij zijn partner op het nest. Een geweldige ervaring om dit schouwspel van zo dichtbij mee te maken.

Het is bijna tien uur, koud, het waait flink en de zon gaat langzaam onder. Een onvermoeibare jan-van-gent zweeft boven zijn nest, hoog op een rots in het Oberland, zo’n zestig meter boven de zee. Een tiental amateurfotografen, vooral Belgen en Nederlanders, kijkt in stilte toe en geniet van het moment. Als de zon verdwijnt, is het tijd om terug te gaan naar het hotel, ruim een kilometer verderop. Het was een mooie dag, met een prachtig einde – met dank aan Helgoland.

Düne is een zandplaat van een vierkante kilometer voor de kust van Helgoland. Je vaart er in vijf minuten naar toe. Düne is een belangrijk voortplantingsgebied voor grijze zeehonden (ook wel kegelrob genoemd). Jaarlijks worden hier ongeveer 600 pups geboren. Prachtige zeezoogdieren, die contact proberen te maken. Deze schoonheid kwam uit zee recht op mij af en nieuwsgierig dichtbij :)

De eidereend staat bekend om zijn uitzonderlijk zachte dons, dat al eeuwenlang wordt verzameld in IJsland, Noorwegen en andere noordelijke gebieden. ‘Eidereend’ betekent letterlijk 'eend die eider (dons) levert'. Gewone eidereenden zijn ook een vast gezicht op Düne, een zandplaat van één vierkante kilometer voor de kust van Helgoland.

Het vermoeden bestaat dat jan-van-genten actiever zijn tijdens de zonsondergang, vooral als het gaat om sociale interacties of jacht. Hoe dan ook, het is een magisch moment, omdat het de kans biedt om de vogels in vlucht te zien, tegen een mooie achtergrond van de ondergang van de zon.

‘Sky-pointing’ is een baltsritueel dat dient om partners te herkennen, de paarband te versterken, en het territorium te markeren', Aldus ChatGPT. Ondanks dat ik een heleboel foto's heb met daarop een echtpaar, heb ik toch gekozen voor deze vogel die daar helemaal alleen stond, op zoek naar zijn of haar partner in het eerste daglicht (iets na 5 uur).

Het was vroeg opstaan om de jan-van-genten met het ochtendlicht te kunnen fotograferen. De vele broedende vogels zijn een dankbaar onderwerp op Helgoland om vast te leggen.

Ja, zeewier staat hoog op hun lijstje van bruikbaar en nuttig nestmateriaal. Omdat ze zo opportunistisch zijn, pikken ze uiteindelijk alles op wat er ook maar een beetje bruikbaar uitziet. De nesten liggen dus ook vaak vol met stukken landvast, netresten en ander kunststofafval.

In 1991 is op Helgoland (Duitsland) het eerste jan-van-gent broedpaar gesignaleerd. Nu zitten er ruim tweeduizend broedparen, soms op enkele meters afstand. Ze zijn de hele dag druk met van alles en nog wat en absoluut niet bang voor mensen.

De jan-van-gent is een meesterlijke duikjager. Hij stort zich van soms 30 meter hoogte loodrecht in zee. Bereikt bij impact snelheden tot 100 km/u. De enorme klap wordt opgevangen door een verstevigde schedel en een onderhuids luchtkussen, een soort airbag :)

De naam jan-van-gent werd al gebruikt door de zeventiende-eeuwse walvisvaarders. Het woord 'gent' komt van de Engelse naam 'gannet' (Northern Gannet). Hoe ‘jan van’ ervoor gekomen is, is onbekend volgens Wikipedia. Onlangs ben ik samen met fotomaatje Dick van der Lecq een weekje naar Helgoland & Düne geweest om deze mooie vogel hallo te zeggen.

Tijdens mijn verblijf op Helgoland heb ik voor het eerst mogen oefenen met high key fotografie. De jan-van-genten zijn daar natuurlijk een prima onderwerp voor.

Dat is wat mijn hart deed, breken ... toen ik deze grijze zeehond zag op het strand van Düne.

Op Helgoland broeden de jan-van-genten direct naast het wandelpad langs de klippen. Zolang je niet op 'pik-afstand' komt, gaan ze ongestoord hun gang en trekken ze zich niets aan van de fotografen en de wandelaars. De begroetingsrituelen zijn prachtig en het blijft een wonder hoe als ze terugkomen van zee hun eigen nest en partner steeds weer feilloos weten te vinden.

Jan-van-gent vliegt de regenboog tegemoet, Foto iets opgelicht en vogel iets verscherpt.

Vorig jaar ben ik op Helgoland geweest om de Jan van Genten te fotograferen. Ik ben vooral met high-key bezig geweest. Erg leuk om een keer te doen. Tot voor kort was vogel fotografie helemaal niet mijn ding, maar ik krijg er lol in inmiddels.

Wat voor titel moet je deze Jan van Gent nou geven? Meneer eigenwijs? Voor hetzelfde geld is het een vrouwtje! Of lijkt hij scheel te zijn? In ieder geval wordt ik er zelf een beetje naar van wanneer ik wat langer naar het linker oog kijk... Hij hield me in ieder geval goed in de gaten!

In het laatste avondlicht prepareert deze Jan van Gent nog haar kale nest, gemaakt van zeewier en plastic afval.

Schat: kijk eens wat ik voor mooie zeewier voor je heb meegebracht! En niks aantrekken van de jaloerse buurman!

Foto genomen om 07.50 uur en daarom mooi zacht licht op deze landende Jan van Gent.

De Zeekoet is een vogel die je niet veel ziet. Ze leven eigenlijk altijd op zee. Alleen broeden doen ze op super steile kliffen. In dit geval Helgoland. Ze leggen 1 ei op hele smalle en druk bevolkte richels. Ieder ei heeft een speciale kleur, zodat de ouders het makkelijk kunnen herkennen. De vorm is lang en puntig zodat ze niet makkelijk naar beneden rollen. Ze eten visjes, die ze soms op een diepte van 180m (!!! Ongelofelijk) vangen. Kortom, een echte bijzondere vogel