Springstaartjes, altijd weer uitdaging om er iets moois van te maken.

Afgelopen dinsdag deze kolibrievlinder nog gespot. Oeff wat zijn ze toch snel he. Gelukkig is mijn nieuwe camera ook lekker snel, het kostte wel behoorlijk wat klikjes, maar deze is door de ballotage gekomen. De achtergrond is maar een klein beetje donkerder gemaakt, de omstandigheden waren precies goed met de lichtval door de vleugeltjes. Bijzondere is dat de foto die hier achter zit er eentje is waar aan de tong een klein bloemetje is blijven kleven, wat er op foto 3 weer afvalt en nog net zwevend in beeld is. Zou leuk zijn voor een drieluik.

Deze rups had continu gezelschap van mieren. Het leek wel of ze samenwerrkte. In de uitwerpselen van de rups zat iets waar de mieren wel van gecharmeerd waren. Foto is gemaakt bij vlinders aan de vliet.

De zuringwants heeft niet veel kleur van zichzelf en valt niet erg op in zijn leefomgeving: de zuring. Ik fotografeerde hem met zuring op voor- en achtergrond zodat er een roze waas over de hele foto kwam. Gelukkig zijn wantsen gewillige modellen want ze blijven best lang stil zitten in dezelfde houding. Als de antennes dan zo mooi zichtbaar worden, word je daar als fotograaf heel blij van.

Nadat de mist is opgetrokken blijven er nog voldoende dauwdruppels over om het web van de kruisspin opvallend te doen zijn. Het toont de bewoner in zijn omgeving op een grafische manier.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz Oreston 50mm bij zonsopkost in het veld. Vooral de klaver was populair bij het Icaris blauwtje

Dit mannetje weidebeekjuffer fladderde steeds in dit stukje riet en landde een aantal keren op dezelfde plek. Ik wilde hem met de vleugels wijd en ook helemaal scherp vastleggen dus schroefde de ISO op en zette de sluitertijd op 1/4000s. Op de achtergrond is hooiland te zien waarop de zon scheen en dit zorgde voor een mooie gelige tint. Het duurde even maar hij stelde me niet teleur en kwam weer keurig naar dezelfde plek!

Groot geaderd witjes en margrieten. Die twee kunnen niet zonder elkaar. Daarnaast zoek de vlinders elkaar ook graag op.

Een lieveheersbeestje tussen een schermbloem wat een interessant beeld oplevert.

Een gewone oeverlibel met in de achtergrond wat bomen waardoor het tussen de bladeren het licht doorschijnend voor mooie cirkels zorgt .

Vanochtend vroeg kwam ik deze Krasser tegen die gelukkig bleef zitten voor een mooie foto.

Zo af en toe kom je iets bijzonders tegen. Zo ook deze keer. In eerste instantie had ik deze vlindersoort nog nooit gezien. Ik vind dit soort nachtvlinders altijd wel iets schattigs hebben. Het zijn net kleine teddybeertjes. Nu bleek dit dus een zeldzame kersenspinner te zijn.

De Metaal vlinder is een dagactieve nachtvlinder Deze Metaalvlinder zat even te rusten op deze mooie roze bloem. Het groen van de achtergrond zorgt dat bloem en vlinder nog beter uitkomen.

Op de laatste dag van mijn vakantie in Corsica eindelijk wat vlinders kunnen fotograferen. Dat was nog afzien en vooral niet te veel bewegen, want het was bloedheet en 39 graden in de schaduw. Misschien bleven ze daarom ook zelf wel even lekker zitten in de schaduw.

Gevangen in het licht van de opkomende zon. Het voordeel van een groot archief is dat er nog veel juweeltjes te vinden zijn.... Het nadeel is dat er ook nog heel veel uit te zoeken is, maar dat is een luxe probleem. Ik denk dat het een heidelibel is, maar dat was in dat licht wat lastig te determineren.

Dit Dambordje zat op een wel hele mooie plek. Ik heb me laten vertellen dat het een euphorbia soort is. In eerste instantie zag ik een andere vlinder op een euphobiasteel zitten. Maar dat was het toch niet helemaal. Toen ik eens goed om me heen keek zag ik deze zitten.

Dansende weidebeekjuffers (man en vrouw) in rivier de Kyll in Duitsland. Met waadpak, statief en camera het water in gegaan om deze snelle maar mooie beestjes op de foto te zetten. Achteraf bleek het waadpak zo lek als een mandje, maar dat mocht de pret niet drukken!

Tijdens de gezellige en leerzame dag van Meet your friends is deze foto genomen vanuit de boot. We hadden even aangelegd en had ik dus de gelegenheid om eens in het water te kijken. Er waren er voldoende maar met wind en een wiebelige boot was het een heel karwei om ze scherp te krijgen. Maar uiteindelijk lukt het wel.

Deze  foto is ingezonden in de wedstrijd van de vriendendag Meet your friends. Inzenden kan door de deelnemers met max. twee foto’s per deelnemer tot 1 augustus 2023.

Van 4 tot en met 6 augustus kunnen alle DDN-gebruikers hun stem uitbrengen, de inzending met de meeste duimpjes is de winnende foto!  De fotograaf wint een DDN Workshop naar keuze.

De uitslag volgt op  7 augustus a.s.

Deze foto is gemaakt met de vintage lens Oreston van Meyer Gorlitz. Bij een heel klein diafragma geeft deze lens een heerlijke sfeer. Bij deze foto heb ik het diafragma wat meer geknepen voor meer scherpte op de vlinder. Ook met een meer geknepen diafragma (weet niet meer precies welk F-getal) geeft deze lens een mooi effect. Daarnaast heb ik wat met de kleu geexperimenteerd zodat het naar zwart/wit neigt.

Meestal zoeken deze vlinders elkaar op en belanden ze met elkaar op margrieten bijvoorbeeld. Maar in een veld met heel veel margrieten hebben ze gewoon te veel keus en zitten/hangen ze vaak alleen. Maar ook dat is geen straf. Kijk geniet en oordeel zelf.

Een oorcicade, Ledra aurita, is een cicade van zo'n 1,5 cm. Het halfvleugelige insect heeft een opvallend uiterlijk. Aan het halsschild zitten twee uitstulpingen, die op oren lijken. Door de perfecte camouflage valt de oorcicade nauwelijks op, maar hier kon ik een close-up maken van een oorcicade op een vinger.

Een snorzweefvlieg is lekker aan het smullen van het stuifmeel van de daglelies. Deze foto is in de vroege morgen genomen toen het licht nog zacht was.

Deze Hoornaar had een boom gevonden, waar vocht uit kwam. Het waren twee soorten vocht wit en net iets als water. In totaal kwamen er regelmatig drie hoornaars om daar gebruik van te maken. Ze vlogen om me heen en waren luidruchtig met elkaar aan het bakkeleien. Soms knalden ze tegen elkaar. En ja soms nam ik toch maar even afstand. Deze foto heb ik van bovenaf genomen.

Icaris Blauwtje op een katttenstaart, net na zonsopkomst Samentelling van 3 beelden om ook het spinnenweb een rol te geven.

Veel zon en actieve vlinders is geen goed combinatie. Toch is het niet onmogelijk. Het landkaartje bleef net lang genoeg stilzitten. De telelens is dan best wel handig.

Bedauwde vleugels van een vrouwtje bandheide libel. Ze doen met altijd denken aan glas in lood met diamantjes. Stack van 3 beelden.

Afgelopen weekend naar de Eifel geweest om vlinders te fotograferen, het viel erg tegen met de vlinders, maar gelukkig wilde dit Bruin Blauwtje wel even poseren op het Zinkviooltje.

Icaris blauwtje opent de vleugels om op te warmen net na zonsopkomt. Vlinder in de schaduw gehouden met de zon op de achtergrond, altijd een magische combinatie.

Gevlekte Witsnuitlibel neemt ff pauze

Ogen van (waarschijnlijk) een lantaarntje juffer. Altijd magnifiek om van dichtbij te zien.