Geen spectaculaire foto. Meer een ‘intimate landscape’. Een vorm van fotografie die je overal kan doen, met elke camera, en waardoor je weer het bijzondere in het alledaagse gaat zien als je even geen inspiratie hebt. De gedachte die ik bij deze foto had toen ik hem maakte was: natuur versus menselijke infrastructuur. Maar er zitten nog meer tegenstellingen in: dood en verval (het verdorde gras, het roestende ijzer) versus nieuw leven (het frisse groen, rijpende vruchten) en rechtlijnig versus flexibel en slingerend. Compositie zo gekozen dat er ook letterlijk een tweedeling in de foto zit.

Gemaakt tijdens de gezellige en goed georganiseerde fotodag op de Zuiderheide. Het was een heerlijke dag om met gelijkgestemden actief bezig te zijn met allerlei fotografische mogelijkheden welke de Zuiderheide te bieden heeft. Zoals experimenteren met een miniatuur landschap. Door een windvlaag waaide het zand langs het 'gras'. Helaas weet ik niet hoe dit 'gras' heet. De foto roept bij mij het beeld op van een zandstorm bij vulkanen. De foto is iets bijgesneden voor meer impact.

Een zondagse wandeling door de heuvels van Berg en Dal levert hier en daar een onverwacht mooi intiem landschapje op. Het zwakke zonnetje laat het mos op de takken van de boom lekker oplichten.