Rond 21:00 uur spraken we twee vogeltellers op de Marker Wadden die voor onderzoek de kokmeeuwen aan het tellen waren. Dat betekent dat ze de nesten tellen en dus - zo kort mogelijk - het broedgebied in gaan, waarbij alles massaal de lucht in gaat. Ze wilden wel wachten tot wij klaar waren met fotograferen, maar wij zeiden 'doe nu maar' en stelden de camera's in op lange sluitertijd in. 
Ze vertelden ons even later dat ze op die plek ca 900 nesten geteld hadden, er gingen dus ca 1800 kokmeeuwen de lucht in. Oef, dat was me een chaos van krijsende meeuwen! De meeste foto's zijn dus ook chaos. Deze vond ik wel heel grappig, je wilt het liefst de kop scherp, maar dat ene voetje is wel verrassend, door z/w en inversie toe te passen heeft de meeuw een wit voetje gehaald ;-)
Dit is overigens voor mijn doen behoorlijk out of the box, moest echt even moed verzamelen om deze foto in te zenden.

Het was prachtig om in de regen en met de gele moerasandijvie in de achtergrond de paring van kokmeeuwen te zien, maar als bonus maakten ze daarna een dansje, eindigend met een intieme omhelzing. Dat moment was nog veel mooier dan de paring zelf.

Tijdens een avond-nesttelling vliegen broedparen kokmeeuwen massaal op van de Marker Wadden. Dit is een spektakel in het laatste licht, waarbij je het oorverdovende geluid er zelf bij moet denken!

Op de Marker Wadden leven naar schatting 30.000 kokmeeuwen, deze ene wist de regenboog te vinden.

Deze Kokmeeuwen zaten lekker in het zonnetje. Vloed in de zee bij de Brouwersdam lekker op het droge in de zon. De balk waarop ze zitten vind ik wel meerwaarde hebben in de compositie voor de foto. De wind was toch nog sterk, iets snellere sluitertijd genomen.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze foto van de Kokmeeuw maken. Omdat het overal wit was, had ik besloten er een highg-key opname van te maken.

Een wannabe roofvogel? Zo laag vliegend over het weiland? Dit is een kokmeeuw boven het besneeuwde veld. Dacht altijd dat meeuwen wit zijn... maar door al die sneeuw zie je pas goed wat wit is. De meeuw is nu een kleurrijke vogel geworden.

Terwijl de ochtend mist langzaam verdwenen was gingen de Kokmeeuwen mooi op een rij in beeld staan.

Kokmeeuw vliegt voorbij een boom in herfsttinten.

Kokmeeuwen in winterkleed vind ik toch wel mooie beestjes. En als het dan lukt om te pannen met een lange sluitertijd en de dynamiek van zowel vleugels als de achterliggende zee in beeld te krijgen dan wordt ik daar wel blij van.

Een kokmeeuw in winterkleed vind ik altijd veel interessanter als met zijn zomerjasje aan. Misschien maar een gewone meeuw, maar zo met de vleugels en de veertjes open toont hij toch voor mij zijn ware schoonheid met al die gradaties wit, zo zwevend boven de Noordzee.

Gistermorgen samen met Brigitte naar IJmuiden geweest voor de vogels, Er zat niet veel bijzonders maar dat geeft niet, ook gewone vogels zijn de moeite waard. Dan is het de uitdaging om de leuke momenten eruit te pikken, zoals deze juveniele kokmeeuw die na zijn duik weer omhoog komt. Het fraaie ochtendlicht op dat moment was een extra bonus. 

Dit stelletje Kokmeeuwen vertoonde zulk leuk gedrag dat ik een hele serie met uitleenlopende maar steeds hele schattige poses kon schieten. Dat maakte het heel lastig om te kiezen welke ik nou wilde delen.... 't Is deze geworden, maar of 't de liefste of mooiste is? ik weet 't echt niet.

Na het poetsen strekte de kokmeeuw zoals verwacht even de vleugels. Het lage standpunt van deze hut en de moerasandijvie zorgen voor een fijne achtergrond

Vorige week was ik enkele dagen in Bazel. Even langs de Rijn gelopen om te kijken of er wat te fotograferen viel. De grote zaagbekken bleven te ver weg, maar de meeuwen lieten zich graag op redelijke afstand door mensen van stukjes brood voorzien. In allerlei houdingen stonden ze even stil in de lucht als er weer een stukje brood de lucht in ging. Wel lastig fotograferen met zo'n wirwar van ronddwarrelende meeuwen.

Opvliegende kokmeeuw. Ik denk dat een engel er ongeveer er zo moet uitzien. Ik heb de dakrand weggepoetst.

Omdat er mist was voorspeld en weinig wind, vanochtend vroeg weer eens met mijn drijvende schuilhut het water in gegaan. Het was een stuk mistiger dan ik had verwacht, waardoor ik een aardige tijd moest wachten voor ik foto's kon gaan nemen. De enige soort die dicht genoeg bij kwam, was de kokmeeuw. Ze tuurden al rondzwemmend in het water en maakten dan een 'duiksprong' om een prooi te bemachtigen. Na een uurtje had ik denk ik wel van alle fasen van de spong een foto.

Deze kokmeeuw met jongen heb ik vanuit vogelhut HBN 10 gefotografeerd in Groningen. We hadden geluk met prachtig licht in de ochtend. Ik vond hier onderbelichten wel mooi om de intieme sfeer te versterken.

Deze meeuw wilde wat nestmateriaal verzamelen probeerde weg t vliegen met de stengel maar dit zat vast. naar verwoede poging is hij er maar mee gestopt.

Wordt de afstand in het paarvormingterritorium van het mannetje te klein, dan neemt een van de dieren een dreigende houding aan, met een laag naar voren gestrekte hals. Het vrouwtje slaat dan vaak op de vlucht. Als hij echter nader kennis wenst te maken, komt hij met een verzoenend gebaar. Daarbij draait hij het zwart van zijn kop weg van de ander. Het vrouwtje kan daarop antwoorden met eenzelfde beweging. Daarna duurt het niet lang voor ze paren. Bron: Wikipedia.

Tijdens een excursie met de vogelwerkgroep de Grutto Weerselo mochten wij met een toezichthouder het gebied in. Heel bijzonder om mee te maken, dit was een uitgelezen kans om foto's te maken. Deze Kokmeeuwen gingen aardig te keer toen we met het groepje in hun buurt kwamen. Om alles een beetje in de scherpte te krijgen heb ik de f/14 maar toegepast. Boven alleen maar een strookje verwijderd i.v.m. een halve Kokmeeuw. Verder is het de gehele foto en uit de hand gefotografeerd.

Als de boer het weiland aan het omspitten is, zijn er altijd wel vogels die achter de tractor aanvliegen met de hoop dat er iets eetbaars tevoorschijn komt.

Van harte gefeliciteerd Loes Belovics,  je fraaie foto "Uitdaging" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd! 

Klik hier om de originele inzending van Loes te bewonderen.

langere sluitertijden vogel fotografie staat hoog op de bucket list, dit is alvast een mooi begin. Alhoewel lang, 1/1000 , maar toch wel een lekker bewogen vleugel.

Het is altijd een uitdaging om flink wat beweging in een vogel te krijgen en daarbij de kop voldoende scherp te houden, er belandt dan echt heel veel in de prullenbak, maar soms zit er toch eentje tussen waar het best wel aardig gelukt is.

Op een zeer mistige ochtend in de haven van Terschelling zat deze kokmeeuw op de reling van een loopplank. EXIF-data o Aperture: f/22 o Camera: Canon EOS 77D o Shutter speed: 1/250s o ISO: 400 o Taken: 8 October, 2021 o Focal length: 300mm

Vanmorgen heel veel sneeuw in Hilversum. Reden om de meeuwen te fotograferen.

Even een mix van buien en zon toen ik in HBN10 van Han Bouwmeester zat, dat betekent spannend licht, waardoor ik deze kokmeeuw als een lichtpuntje in de duisternis kon fotograferen.

Op de valreep van de valreep nog een foto voor Zilt en Zo. Zoals zo vaak probeer ik meer een impressie neer te zetten dan een feitelijke registratie. Met het zoeken naar Kustfoto's van de lage landen bleek dat mijn archief mij maar mondjesmaat kon bedienen. Op een of andere manier kom ik zelden aan de Nederlandse kust. Het heeft me getriggerd om eens vaker de kust op te zoeken. De originele kleuren waren flets. In de nabewerking dus vooral de kleuren opgehaald. Verder niets speciaals.

Lekker wandelen en de lucht in de gaten houden, even je hoofd leegmaken en genieten. Dan komt de kokmeeuw even voorbij en doet zijn best er mooi op te komen.