Terwijl de ene kauw bijna is geland lijkt het of de andere kauw recht in mijn lens kijkt met die prachtige licht ogen.

Deze gezellige bosvogel liet zich een paar keer zien bij de hut, gelokt door het voer dat her en der verspreid was. Even stond hij met zijn kop in de lichtbundel die tussen de takken door viel. Ik vind de beetje mysterieuze sfeer wel bij de vogel passen.

In de uitgestrekte naaldbossen in de Ardennen, vooral rond de Hoge Venen, broeden naar schatting ongeveer 500 paar Notenkrakers. Deze zat op de rand van zijn territorium te roepen.

2010 was mijn laatste foto in de sneeuw van een roodborst in de tuin, maar vandaag was het volop genieten. Deze ekster kroop bijna in mijn lens en daarom heb ik er aan de bovenkant een stukje sneeuw aangeplakt (was meer stuifsneeuw). Vanuit de keukendeur, met koffie. Ook de eerste keer weer fotograferen na een handoperatie.