Door het klikken van de camera heeft de rups zijn kop iets ingetrokken. De camera op stil gezet. De oogachtige niervormige vlekken zijn op de kop zijn goed te zien. Op die manier worden mogelijke, natuurlijke vijanden afgeschrikt. Het oude vel van de vervelling is op deze detail foto nog goed te zien. Het was niet mogelijk om een statief te gebruiken. Om zo veel mogelijk scherpte te krijgen en geen bewegingsonscherpte met heb ik 10 opnamen gemaakt en in de camera samengevoegd tot 1 beeld.

Deze Rups zat in het bermgewas in een greppel. Laag bij de grond gefotografeerd voor wat licht op de achtergrond. Om de hele rups scherp te krijgen en geen storende achtergrond heb ik 10 opnamen gemaakt en in de camera samengevoegd tot 1 beeld.

De camera op statief en de kattenstaart in beeld en wachten tot er iets langs komt. Deze Honigbij heeft van de nectar gesnoept en vliegt weer weg.

Een plukje Soldaatjes (is het dan een peloton?) stond mooi vrij met in de achtergrond boterbloemen

In een grub in het bos is de bodem overdekt met daslook.

Op zo'n mooie mistige ochtend geniet je volop. Voor geldt dat nog eens extra wanneer ik een oude knoestige kronkelende boom tegenkom. Zo een die rechtstreeks uit een fantasiefilm is weggelopen. In dit geval was het een boom die uit bijna iedere hoek wel een mooie plaat opleverde. Deze ochtend stroomde het geheugenkaartje vanzelf vol.

Specht van achteren gefotografeerd.

Portietje van een koolmees

Boomklever gefotografeerd van uit de keuken.

Deze natte mees lekker droog gefotografeerd van uit de keuken.

Bij nachtvlinder onderzoek zat deze pijlstaart in de lichtval.

Zittend op een bankje met camera op statief kwam moeder met haar kuikens op mij af. Ze draaide naar links hierdoor komen de kopjes van de kuikens in beeld.

De wilde peen (Daucus carota) ook wel vogelnestje genoemd, is een plant uit de schermbloemenfamilie.

Bij een bezoek aan Nationaal Park de Meinweg (februari 2021), viel mij op hoe de vegetatie ondanks het verwoestende vuur weer terugkomt. De natuur kent een wonderbaarlijk herstelvermogen. Desondanks is aan de zwartgeblakerde grond goed te zien hoe het vuur hier tekeer is gegaan.

Prachtige vlinders die Bonte dikkopjes! Snelle fladderaars maar af en toe kunnen ze even stil zitten. Hier kon ik even dankbaar gebruik van maken.

Deze hei kikkers zaten met velen in een bescheiden vennetje op de heide in Limburg. Het was aangenaam vertoeven bij deze gezellig kwakende soort. Wel lastig om met zovelen een enkele te fotograferen, in de achtergrond zie je allemaal witte vlekken van de rest van de familie.

Naarmate Daslook verder bloeit wordt de uienlucht steeds sterker. Deze foto is van een paar weken geleden, nu ruikt het daar in het bos tot tranen toe naar uien.

Jaren terug was de veldparelmoervlinder extreem zeldzaam zo ook nog in Limburg, je had wel enkele populaties maar echt veel was het niet. De laatste jaren gaat het weer beter en kom je ze in Limburg op veel plekken tegen. Afgelopen voorjaar viel het me helemaal op hoe deze soort zich enorm heeft verspreid, in de twee weken dat ik in het zuiden zat kwam ik ze enorm vaak tegen. Op 1 plek ging de teller over de honderd en dat in een goed half uur tellen, de dichtheid was er zeer hoog.

Een zeer mooi klein en zeldzaam micronachtvlindertje wat eigenlijk in Nederland haast alléén maar in de heuvels van Limburg te vinden is.

In het voorjaar van 2020 zat ik in Zuid Limburg dus heb daar ook de nodige groeves bezocht, bij 1 groeve vond ik op een zeer klein gebied van enkele vierkante meters maar liefst 11 zeldzame bijen. De kleine wolbij zat daar ook tussen al was dit 1 van de minder zeldzame, als het bewolkt werd gingen ze geregeld rusten op de warme stenen.

Ik heb me in 2020 veel bezig gehouden met bijen en andere insecten, en soms kwam ik met onderzoek ook nog leuke dingen tegen zoals deze erg zeldzame tweelobbige wolbij.