Nog maar een keer die geweldige Lammergier. Luttele seconden na de vorige foto ging hij er met zijn bot vandoor. Tja, op zo'n moment is hij natuurlijk veel te groot om in beeld te passen, van de nood een deugd gemaakt door het beeld iets anders uit te snijden zodat hij in elk geval wél mooi in de compositie past.

In vervolg op eerdere uploads:  Wanneer de Vale Gieren zich tegoed hebben gedaan aan het aas, komt de kleinere Aaseter de restjes eten en daarna is het de beurt aan de Lammergier, de zgn "Bottenruimer". Een indrukwekkend prachtbeest, dat de overgebleven botten opruimt, de kleinere botten slikt hij in zijn geheel in en grotere botten laat hij heel slim vanuit de lucht kapot vallen. We zaten in spanning te wachten of we hem zouden gaan zien, en yes, hij gaf meerdere keren acte de presence, wat een belevenis!

Het is zo gaaf wanneer deze imposante Vale Gieren zo vlak voor de hut komen dat je portretten kunt maken. De zon stond om 10 u nog laag maar was al behoorlijk fel en belichtte de vogel aan één zijde, flink onderbelicht om de lichte nek niet te overbelichten en om daarbij meteen een spannende lichtval te creëren..

Nog maar weer even terug naar Spanje. In de hut hoog in de bergen zagen we niet alleen meerdere soorten gieren, maar ook Rode en Zwarte Wouw lieten zich zien. Hier vloog de Rode Wouw  vlak voor de hut, ik heb slechts een heel klein randje weggesneden t.b.v. de compositie,  echt een Wo(u)w! - moment

Een lekker zonnig plaatje past wel bij deze zonnige dag!

De Aasgier hield zich regelmatig voor de hut op en de momenten dat hij vertrok of weer terugkwam gaven mooie kansen op vluchtfoto's. Hier vloog hij recht op de hut af. De foto is vrijwel niet gecropt. Ik denk hij het knipvlies voor de ogen heeft. Beetje vreemd die blauwe ogen, maar ik vind ze gelukkig niet doods. Ik heb niet overwogen om de ring weg te poetsen want die stoort me eigenlijk niet.

Even terug naar de ‘gierenhut’ in Spanje. De veel kleinere Aasgier is in de rangorde pas na de Vale gieren aan de beurt om mee te eten en plukt met zijn smalle snavel de laatste restjes vlees tussen de botten uit. Daarna komt de Lammergier de botten opruimen, en daar zaten we natuurlijk ook met spanning op te wachten... 

De Aasgier verscheen al vroeg op het toneel, de Vale gieren waren er nog. Dat kwam mooi uit, want zo vaag in de achtergrond vind ik dat een mooie toevoeging.

Van schattige kokmeeuwtjes in mijn vorige upload nu naar een stoere roofvogel, juist die grote verscheidenheid maakt de natuurfotografie zo aantrekkelijk. Overigens de Kiek wel in de schattige bloemetjes ;-)

Dit stelletje Kokmeeuwen vertoonde zulk leuk gedrag dat ik een hele serie met uitleenlopende maar steeds hele schattige poses kon schieten. Dat maakte het heel lastig om te kiezen welke ik nou wilde delen.... 't Is deze geworden, maar of 't de liefste of mooiste is? ik weet 't echt niet.

Een bezoek aan een fotohut voor gieren hoog in de bergen was een - letterlijk - hoogtepunt van mijn reisje naar Catalonië. Ik ben nog lang niet klaar met uitzoeken van de vele foto's maar ik maak vast een beginnetje met de Vale gier. Prachtig om te zien hoe die machtige vogels naar beneden zeilen.

De laatste dag om in te zenden voor het maandthema Weidevogels en dat doe ik met deze doodgewone meerkoet, daar denk je niet meteen aan bij weidevogels, maar de meerkoet behoort tot de secundaire weidevogels.

De fotohut op Marken is een ideale plek om weidevogels te fotograferen, je zit, én slaapt! er tussen in, altijd weer een geweldige belevenis. Ook altijd weer spannend, want de natuur laat zich niet regisseren, Op deze vroege ochtend was het licht prachtig, dan hopen en duimen dat er een vogel neerstrijkt in dat mooie decor. Als dan een Zomertaling verschijnt, nou, dan ben je blij!

Met een paar dagen slecht weer komt er een klein beetje orde in de vele foto's van mijn vogelreisje naar Spanje begin deze maand. Daar o.a. roofvogels gefotografeerd, iets waar ik me eigenlijk nog nooit zo mee bezig had gehouden, ik zie nu pas hoe mooi ze zijn! De Bruine kiekendief kwam wel heel dicht voor de hut, gaaf natuurlijk, maar voor mijn vaste 400mm soms te dichtbij. Hier paste het nog net. Luxe probleem ;-)

Ook ik heb tijdens het teamuitstapje geprobeerd om de Gele Kwikstaart in zijn voedselvlucht in beeld te vangen. Dat viel niet mee, wat zijn ze snel en onvoorspelbaar. Veel halve vogels, lege luchten en onscherpe vogels maar gelukkig ook een paar keer raak.

We hadden gisteren een uiterst geslaagd uitstapje met het hele team van moderatoren op de Marker Wadden. Meteen al toen we het prachtige eiland opliepen vloog er een vogeltje langs het riet, snel de lens richten en klikken! En even terugkijken naar de laatste foto, want was het eigenlijk, het ging zo snel. Oh een baardmannetje, maar helaas, niet scherp :-( 

Tot mijn verrassing zag ik thuis dat de andere beelden wel scherp waren. Dit was de eerste foto die ik maakte, een mooie start!

Op een mooie vroege ochtend op mijn yogamatje aan de waterkant, genieten van wat er voor mijn lens wil verschijnen, heerlijk!

Morgen gaan we met het hele team van moderatoren naar de Marker Wadden en daar hebben we zin in! Ik had in het paasweekend al een voorproefje van dit prachtige eiland en meen nu te weten waar de baardmannetjes zitten. Daar zijn mijn collega's vast wel blij mee ;-)

Een beetje tegenlicht geeft vaak een lekker sfeertje in een foto, vooral dat lage ochtendlicht zorgt voor een mooie en levendige sprankeling.

Van een geel veld met koolzaad word ik altijd helemaal vrolijk en blij, en als er dan een Blauwborst in zit, ja, dat wordt het een feestje! Het duurde het wel even voordat ik hem een beetje acceptabel in beeld kon krijgen, maar dat verhoogt natuurlijk de feestvreugde als het dan eindelijk lukt.

 Fotowandeling Struinen door de AWD - HerfstZaterdag 18 oktober 2025Deze fotowandeling is volge...

 Workshop Anders kijken, anders doen Zaterdag 8 november 2025Deze workshop is volgeboekt, ...

Een foto van twee jaar geleden, gemaakt vanuit de weidevogelhut op Marken. Ik had toen wat twijfels over de nogal prominente bebouwing van boerderijen en schuren in de achtergrond, maar nu ik het beeld weer terug zag werd ik er toch wel door aangenaam door verrast.

Nog steeds kijk ik met heel veel plezier terug op twee weken Lauwersmeer twee jaar geleden, een duik in het archief voor het thema van de maand was dan ook geen straf, maar een groot genoegen.

Genoeg weidevogels in mijn archief en toch heb ik er deze maand pas eentje ingezonden, daar moet maar eens verandering in komen, te beginnen met de Watersnip, gefotografeerd vorige maand vanuit de fijne HBN10.

Afgelopen week ben ik in Catalonië (Spanje) geweest om vogels te fotograferen, nu dus een heleboel uitzoekwerk, maar het begin is gemaakt. De eerste dag zat ik opgevouwen in een piepklein hutje te wachten op de bijeneters en ja, die kwamen!

Ik hoopte op de Marker Wadden die leuke baardmannetjes te zien, de eerste twee dagen lukte dat niet, maar toen was het raak en heb ik er volop van kunnen genieten, het zijn zulke mooie vogeltjes en prachtig om te zien hoe ze zich als acrobaatjes tussen het riet bewegen. Dat vele riet was wel een dingetje, niet echt gemakkelijk om die snelle rakkers tussen zoveel riet in beeld te vangen, maar soms wilde er eentje wel even vrij zitten.

Vanuit de prachtige Hut 10 van Han Bouwmeester kon ik dit mooie eendje fotograferen, het is altijd genieten daar. Dit keer ben ik de uitdaging aangegaan om zoveel mogelijk de actiemomenten te pakken te krijgen, goed opletten dus! De Wintertaling wordt tot de secundaire weidevogels gerekend. Die vogels broeden vaker in andere landschappen dan in het weiland.

Onlangs twee dagen in Hut 10 van Han Bouwmeester gezeten. Voor mij de mooiste hut die er in ons land is, vanwege het lage standpunt, maar ook omdat de vogels hier niet worden gelokt met voer, ze komen op het plas dras af, of niet. Zoals bijvoorbeeld de tureluurs, die lieten zich steeds alleen maar horen, slechts één keer scheerden er een paar met een noodgang over het water. Gelukkig reageerde ik snel genoeg ;-)

 Verslag Workshop Magical SpringZaterdag 12 april 2025   In de vroege ochtend va...

Het lange paasweekend heb ik doorgebracht op de Marker Wadden, wat is het daar prachtig, was echt genieten! Ik heb vooral vogels gefotografeerd, maar toen ik tijdens een wandeling deze plek met stenen zag, wist ik meteen dat ik daar een zonsondergang wilde fotograferen, het weer werkte mee dus die wens kon ik afvinken.