Aangezien de maand bijna voorbij is en het maandthema 50 tinten paars van toepassing is op de fotodag van gisteren, toch nog maar een landschapsfoto.
Stack van twee beelden om de scherpte van voor- tot achtergrond te verkrijgen.

Hart van een lavatera bloem.
kleine crop vanuit een enkele macro opname.

Een wat ouder beeld, maar nog niet aanwezig in mijn portfolio hier op DDN.
Gemaakt met een Meyer Gorlitz Oreston 50 mm objectief met tussenring bij een volle diafragma opening van F/1.8

Een bijzonder zomer bloemetje wat ik nog nooit eerder had gezien. 
Bijzonder fotogeniek, vooral in de details.
Pom poms of mulla mulla is een vaste plant uit de amarantenfamilie die afkomstig is uit het zuidwesten van West-Australië, maar is geen algemeen bekende of winterharde tuinplant in Nederland.
Het is een kruipende plant met een gemiddelde hoogte van slechts 5-30 centimeter. De  bloemen bloeien tussen september en januari. Dit is een kleine uitsnede van een stack van 2 opnames.

Zoveel paars had ik nog niet gemaakt deze maand. Maar de zomerbloeiers bij de Tulperij hebben mij geïnspireerd om maar eens flink wat paarse plaatjes te maken.
Niet alleen voor dit maandthema, maar ook als opstap voor een mogelijke nieuwe workshop voor volgend jaar.

Gomphrena - Globe Amaranth is een zomerbloeier die ik eigenlijk nog nooit gezien had.
Een fotogeniek bloemetje dat graag even tegen een donker achtergrond vastgelegd wilde worden.

Dahlia's zijn inmiddels weer hip en helemaal niet meer oubollig.
Zeker in een frisse HIgh Key setting.

Maar eens even in het archief gedoken op zoek naar 50 tinten paars, dit duinviooltje past wel lekker in het maandthema.

Het was een ochtend waarbij de libellen reflecteerden tussen het ven dankzij hun bedauwde vleugels. De meervoudige belichting gaf me de kans om de omliggende vegetatie mee te nemen, het gaat hier om twee foto's samengevoegd in de camera. Bij de afwerking koos ik een profiel waarbij het paars wat meer geaccentueerd wordt.

Augustus 2025 in de vroege ochtend op pad om de zon op te zien komen op de heide.
Hopelijk kan ik dit jaar weer foto's maken bij dit ven, maar door de droogte twijfel ik of er nog water over is en of er ook zoveel varens zullen staan.
De varens geven een prachtige kleur en sfeer tussen de heide.

Dit prachtig klein blauwtje met zijn gek staartje ontdekte ik onlangs in het natuurgebied in de buurt. Gebruik gemaakt van meervoudige belichting om de lila bubbeltjes mee te kunnen nemen in het beeld. Hoewel het nog vroeg in de ochtend was fladderde deze kleine schoonheid al rond, wellicht als gevolg van de snel opwarmende temperaturen. Hij koos wel een mooi plaatsje om nog een beetje te relaxen en mij de kans te geven om hem op beeld te zetten.

Ik was al heel vroeg in het veld in een poging wat reeën te fotograferen. Dat lukte maar niet op een manier die mij voor ogen stond. Maar de zonsopkomst vergoedde veel. Het landschap verkleurde doorlopend. Van diep blauw tot oranje/rood en alles daar tussen in. Gewoonweg magisch.

Foto: 2026-06-11 05.41; Canon EOS R6 + Canon RF 100-500mm. @ 100mm.; 1/160 sec.; f/14; ISO-200; +0.7.

Van harte gefeliciteerd Loes Belovics,   je fraaie  foto "Walk on water" is de winnaar geworden van het Thema van de maand juli "Primaire kleuren".

Klik hier om de originele inzending van Loes te bewonderen.

In juli met een vaartocht vanuit Schipluiden mee geweest georganiseerd door Natuurmonumenten. Dit moment is net voordat de boot arriveert om 5.45 uur. Een prachtige ochtend met nevel wat sprookjesachtig was en dat met de aanpassing van de witbalans versterkt wordt. 
BTW ik kan jullie deze tocht van harte aanbevelen.

Tekst van Chat GPT: Een nieuwe dag ontwaakt langzaam in een zee van paarse tinten. De stilte van de ochtend, het eerste licht aan de horizon… een belofte dat elke dag opnieuw mag beginnen

In de natuur denk je bij "Paars" natuurlijk al gauw aan de bloeiende heidevelden als weids landschap maar ook in macro van heel dichtbij, vandaar dit thema voor de maand augustus. 

Maar is er is meer te vinden. De overgang van het gouden naar het blauwe uurtje kan prachtige paarse tinten voortbrengen, die telkens anders zijn. Ook zijn er veel bloeiende bolgewassen die deze vorstelijke kleur hebben. 

In dit artikel vind je alle info over het thema van de maand en geven we je voorbeelden en inspiratie, en je kunt vast en zeker nog veel meer verzinnen.

Dus doe mee en stuur jouw mooiste paarse foto's in!

Het warme geel en het kleine vlindertje ontwaken in een rustige sfeer. Het is soms wachten tot wanneer het juiste licht tevoorschijn komt, de zon kleurde zachtjes de achtergrond terwijl de bomen nog even schaduw boden voor de vlinder.

In deze contreien staan dit jaar opvallend veel velden met zonnebloemen. Volgens een agrariër was het voorjaar zolang zó nat dat het niet lukte om op de lagere percelen tijdig mais te planten. De zonnebloemen vormden uiteindelijk een alternatief. Dat landbouwers voor het inzaaien van bloemen- en faunamengsels subsidie ontvangen via het Europese Landbouwbeleid zal wellicht ook een rol spelen. Hoe dan ook, de zonnebloemen zijn niet alleen een lust voor het oog, ze zijn ook goed voor de grond omdat zij diep wortelen, ze bieden schuilplaatsen voor fazanten, hazen en reeën, trekken tal van insecten aan en zijn straks een voedselbron voor vogels.

Foto: 2026-07-28 20.46; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 18mm.; 1/160 sec.; f/14; ISO-200.

 Thema van de maand september "Tegenstellingen" Als fotograaf zoek je vaak naar harmonie i...

Ik was bezig met het fotograferen van reflecties in het water toen ik ineens de Grote Keizerlibel voorbij zag schieten, ik meende een tandem van man en vrouw te zien, maar toen ik de foto's terugkeek bleek ik een kannibaal in beeld te hebben, een heidelibel was het arme slachtoffer.

Tja... nog maar een insect met geel en rood.
De afgelopen 3 dagen waren wat dat betreft behoorlijk productief. In geen tijden heb ik zoveel insecten gezien en ook kunnen fotograferen. Dus als jullie het teveel vinden, laat het me maar weten.
De pyamawants heeft een opvallend gestreept dekschildje, hij wordt niet voor niks de gevangeniswants genoemd. Maar ook zijn gestippelde buikje mag er zijn. Deze zit op een wilde venkelplant, gefotografeerd met het insect in mijn eigen schaduw en op de achtergrond zon.

De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Vind het contrast wel mooi het diepe rood en het felle geel.
Hij viel gelijk op , tussen deze bloemetjes

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Dit zonnige plaatje doet me iedere keer als het het zie aan Griekenland denken, maar het is gewoon op de Marker Wadden,

Een foto die me aanspreekt door de romige zachtheid , het lijnenspel en de sfeer. Meer hoefde er niet op van mij.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

Abstracte structuren blijven me intrigeren.
Deze deed het wel goed met een koele kleur.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Koele kleuren bij het blauwe water van de waterval.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.