De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Vind het contrast wel mooi het diepe rood en het felle geel.
Hij viel gelijk op , tussen deze bloemetjes

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Dit zonnige plaatje doet me iedere keer als het het zie aan Griekenland denken, maar het is gewoon op de Marker Wadden,

Een foto die me aanspreekt door de romige zachtheid , het lijnenspel en de sfeer. Meer hoefde er niet op van mij.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

Abstracte structuren blijven me intrigeren.
Deze deed het wel goed met een koele kleur.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Koele kleuren bij het blauwe water van de waterval.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Plat op de grond liggend  dacht ik eventjes dat de Gele Kwikstaart zo mijn lens in zou lopen....

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)

Rond de langste dag zat ik in een vakantiehuisje waar de tuin voor het terras was ingezaaid met veldbloemen, ze bloeiden op dat moment op hun mooist in rood, geel en blauw, De camera lag bijna altijd paraat, tegen 22 uur zag ik het laatste licht mooi over de bloemenzee vallen, gauw met de Helios erop nog even een plaatje geschoten.

Ik heb me gisteren een poos bezig gehouden met libellen in vlucht, echt een uitdaging hoor, aanvankelijk dacht ik dat ik alleen maar bezig was met vullen van de prullenbak, maar uiteindelijk begon ik de patronen van de vluchten een beetje te herkennen en kreeg ik de slag te pakken. Toen werd het leuk! 
De achtergrond lijkt hier de lucht, maar is het water.

Fantasy Tree in Delftsblauw

Multiple exposure in de camera van twee beelden in het veld.
Witbalans van de camera zo laag mogelijk: 2500 Kelvin.
Verder geen manipulaties in de nabewerking behalve wat basis schuifjes.

 Thema van de maand augustus "50 tinten paars" De kleur paars wordt door de eeuwen heen ve...

Afgelopen weken bezig geweest om mijn foto's van Curaçao uit te zoeken, want dat lag ook maar te liggen. Dan kom je ook veel geels tegen, zoals deze gele troepiaal.

We roepen alle DDN-ers weer op om te stemmen op hun favoriete foto('s) in het maandthema van juni 'Kriebelbeestjes' , altijd weer spannend, wie gaat de winnaar worden?

Zorg dat je bent ingelogd en ga in de menubalk naar

Categorieën /Thema van de maand. 

en deel je duimpjes uit bij jouw favoriete foto{'s)

Stemmen kan tot en met vrijdag 3 juji  en op zaterdag 4 juli feliciteren we een winnaar! 

Tip: Je kunt de spelregeltjes hier nog even nazien.

Nu net lang genoeg gewacht met deze foto van primaire kleuren van de Papaver rhoeas en de Achillea millefolium. Hopelijk zijn de meeldraden te zien (bij mij wel). Omdat ik de scherpte op de zaaddoos richtte uit de hand is de duizendknoop helaas niet overal scherp. Maar het gaat behalve om het totaalbeeld eigenlijk om de meeldraden van de klaproos zelf en de schaduw ervan. Met een bepaalde olympus kun je in een keer met stacks de achtergrond egaal en onscherp houden en toch meer dichtbij scherp houden. Dan is daarmee een betere foto te maken dan deze. 105mm F5 1/400 sec ISO160 Exp-1 (Goed te horen dat men het vorige beeld van een regendruppel opzich niet verkeerd vond maar dat dat met andere software te verbeteren zou zijn.)

Bij ons kleurrijke thema van de maand juli draait alles om de 'primaire kleuren' rood, geel en blauw.

Je mag daarbij kiezen of je deze drie kleuren bij elkaar laat zien in je foto, of dat je één of twee van de primaire kleuren de hoofdrol laat spelen.

Klik vooral ook even door voor meer info en inspiratie
Thema van de maand juli "Primaire kleuren"

Blauwe kijkers, die mij goed observeren.
Eentje uit het archief, dit jaar nog geen libel of juffer kunnen fotograferen.

Lastig om te determineren, maar ik denk dat het een zwarte heidelibel is, maar elke correctie daarop is welkom.
Vroeg in de ochtend bij zonsopkomst.

Mijn favoriete libel.
Nog veel archief door te spitten, gewoon een luxe probleem dus.
Een handmatige stack van 14 foto's samengevoegd met Helicon Focus software.
Normaliter houd ik van veel ruimte voor een dier, maar hier prevaleerde de mooie dauwdruppeltjes.
Aan de kleur (wit) van het Pterostigma kan je zien dat het een vrouwtje is.

Ik was in de veronderstelling dat ik dit beeld ooit wel eens gedeeld had, maar dat is dus niet het geval. Reden te meer om het even af te stoffen.

Het nadeel van een gigantisch archief is dat er altijd nog veel uit te zoeken is. Het voordeel is dat er ook nog veel moois te vinden is om te delen.

 Thema van de maand juli "Primaire kleuren" Kleuren hebben een directe invloed op het mens...

Voor mij doen wel een hele saaie achtergrond en een beestje op een stokkie. Maar daar zitten deze jongens nu eenmaal. 
Toch wil ik hem graag met jullie delen daar ik de libel gewoon heel mooi vind, vooral die gouden aanzet van de vleugels bij het lijfje.
Het is een soort die voorkomt in de Cariben en niet in Europa, vandaar dat ik hem niet kon vinden in mijn libellen boek bij de korenbouten (Orthetrum)
Orthemis en Orthetrum zijn twee nauw verwante geslachten van echte libellen uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). Het belangrijkste verschil zit in hun leefgebied en kleurpatronen, hoewel ze anatomisch sterk op elkaar lijken.
Orthemis: Dit geslacht komt van nature uitsluitend voor in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika (de Nieuwe Wereld). Ze komen niet in Nederland of België in het wild voor, tenzij als zeldzame dwaalgast of exoot. 

Een zwarte mier op het uitgebloeide kelkje van blaassilene bloem.
Dat onder een warm zonnetje, dus oef.... wat zijn die jongens snel, met recht kriebelbeestjes dus.
Plant in de schaduw van mijzelf gezet voor het zachte licht.