Als de situatie daar is dan ben ik de laatste die er niet wat mee doet.

Dit mannetje van de Grauwe Klauwier nam even een rustpauze tijdens bouw van nest.

Als je jeuk hebt dan moet je maar even krabben.

Momenteel zitten er ook weer een paar Kepen tussen de vinken. Met het mooie weer van de laatste paar dagen komen ze af en toe ook bij het water. Je moet een beetje geluk hebben waar ze gaan zitten voor een plaatje.

Toen er nog een dik pak sneeuw lag maakte ik tijdens een rondje Lochem deze foto. Gefotografeerd vanuit de mobiele schuilhut. Op de locatie trof ik verschillende soorten vogels die aan het foerageren waren.

Deze stronk heeft mij al heel wat mooie plaatjes opgeleverd.

Momenteel weer sijsjes bij het water, even snel wat drinken en dan weer hoog de Naaldboom in. De foto is al weer van een paar jaren geleden..

Hoe ze het voor elkaar krijgen om zo te badderen dat weet ik niet maar kunstig vind ik het wel.

Het kleinste vogeltje van Europa, weegt niet meer dan 5gram. Geen uitsnede!

Ook deze mooie soort verschijnt zo af en toe bij het water. Meestal hoor ik hem al voordat hij zich bij het water laat zien.

Deze Gekraagde Roodstaart had een mooie uitkijkpost gevonden.

Vorig weekend deze prachtige vlinder in de Eifel kunnen fotograferen.

De kleinste vogel van Europa weegt 5-7 gram. Zo af e toe zie ik ze bij het water.

Al heel wat keren meegemaakt dat een Sperwer zit te badderen en tevens zit te gapen of warmte af te voeren. Soms zit alles mee en kom je met een foto thuis die je aanstaat.

Soms is hij weken afwezig en zo zit hij plotseling vlak voor je neus te badderen. Als ook het licht nog eens meewerkt kom je met een geslaagde foto thuis.

Mooie soort die elk jaar in het voorjaar zich wel een keertje laat zien.

Zo af en toe komen Sperwers water drinken, afkoelen en zich even opfrissen. Als dan ook het zonnetje er doorkomt kan het niet meer stuk. Meestal zit er dan wel een nette foto tussen die mij past.

Na het uitvliegen verzorgt alleen het mannetje nog de jongen. De vrouwtjes daarentegen verjagen de jongen. Bij gevaar verstoppen de Grote Bonte Spechten zich onmiddellijk aan de achterzijde van een boom of onder aan een tak, De jongen krijgen dit instinctief mee. Al eer paar keer meegemaakt dat een roofvogel op een paar meter afstand ook op een tak ging zitten om vervolgens te drinken en te badderen. Jammer genoeg kon ik dit tafereel niet een 1 shot vangen.

Havik in de lente zon

Het was toen behoorlijk koud in mijn onderkomen maar je krijgt er ook soms wat voor terug. Was bezig om een Roodborst te fotograferen in de sneeuw toen plotseling een Sperwer de Roodborst voor mijn neus weggriste. Kon nog net een paar foto's maken voordat hij met zijn prooi verder het bos in vloog. Dit alles gebeurde op gepaste afstand.

Vaak kondigen ze zich al aan met hun typische luide geroep. Ze zijn schuw en verkennen eerst hun omgeving. De mannetjes kun je herkennen aan hun rode vlek onder het oog, deze is bij het vrouwtje zwart.

Kreeg maar heel even de tijd om de Sperwer- man bij dit licht te fotograferen. Had ook nog het geluk dat hij uitgerekend op dat moment zich ging rekken en strekken.

De laatste tijd krijg ik weer geregeld Sperwers op bezoek. Deze man staat klaar om een flinke duik te nemen. Soms gaan ze bijna helemaal kopje onder.

Dit zijn altijd de mooie momenten om deze fraaie soort op de gevoelige plaat vast te leggen.

Tijdens het warme weer van de laatste dagen kreeg ik elke dag wel een Sperwer op bezoek. Gistermiddag zelfs twee juveniele en deze mooie man. Een paar jaar geleden zelfs zes op een middag waarvan vijf verschillende individuen. Het was toen een komen en gaan.

Altijd weer fijn als er een Goudvink zich aandient. Ging voor mij netjes op een takje van de Lariks zitten. 1 klik was voor mij voldoende om hem netjes in zijn zondagse pak op de foto te zetten. De tegendraadse houding stond mij wel aan.

Exif Sony A7RIV, sigma 105 mm Macro, A-stand, f/4.0, 1/1250 s, iso 200, uit de hand, pol-filter. Op een mooie zonnige Hemelvaartsdag een fietstocht over de Ooijse Bandijk tussen Nijmegen en Ooij gemaakt. Onderaan het bloemrijke dijktalud mijn geluk beproeft om de rondvliegende Icarussen vast te leggen. Vooral gebruik maken van het contrast tussen het blauw en het geel was mijn eerste ingeving. Tweede ingeving was dat de vrouwtjes over het algemeen veel rustiger en afwachtender zijn, dan de sterk territoriale mannetjes. Ik had het geluk dat dit mannetje zijn geluk kwam beproeven bij dit fouragerend vrouwtje waarop ik had scherpgesteld en precies samenviel in het scherpstelvlak. Een kleine crop maakte het beeld helemaal af.

gisterenavond na het werk nog even op zoek geweest naar Oranjetipjes en gelukkig gevonden. Deze had een prachtig plekje uitgekozen.

In de periode van droogte in 2018 kreeg ik veel soorten op bezoek bij het water, waaronder ook Zwarte Spechten. Tapte elke dag vers en koel water bij. In de omtrek was heel weinig water voor handen dus ik was spekkoper. Het was zweten in mijn onderkomen want de temperatuur was geregeld 38 graden en hoger. Onder de Lariksbomen lag de bodem bezaaid met appeltjes die spontaan en mede door de vogels omlaag kwamen.

Meestal hoor ik hun mooie deuntjes al. Je moet een beetje geluk hebben waar ze landen om wat te drinken. Je krijgt maar heel even de tijd om ze te fotograferen want naar drie, vier tellen zitten ze weer hoog in de bomen. Hier zat mijnheer Sijs mooi in het licht.