Ganzen bij zonsopkomst bij de vuurtoren "het paard van Marken".

Grutto, gruttoo, gru-ttoo, gruttoo, gruuttoo! Een mooier concert kan ik mij nauwelijks voorstellen en vervelen doet het nooit. Zeker als het vlak voor je neus ten gehore wordt gebracht...


Canon EOS R6 + RF 100-500 + RF 1.4 ext. @ 700 mm.; 1/1000 sec.; F/10; ISO-800; +0.7 stap.

Nog een keertje grutto's, want we hadden op Marken echt even prachtige genietmomenten vol actie. 
Deze foto maakte ik binnen hetzelfde halfuurtje als de twee voorgaande beelden, vanuit dezelfde positie. Het licht bood echter veel verschillende mogelijkheden voor de belichting, hier heb ik gekozen voor een frisse uitstraling, beetje highkey.

 

Deze donkere foto van de grutto's maakte ik 20 minuten eerder dan de lichte foto van gisteren, vanuit dezelfde positie, echter met een hele andere belichting.
Heerlijk toch dat spelen met (tegen)licht!

Afgelopen woensdag en donderdag samen met Brigitte naar de Weidevogelhut op Marken geweest, altijd genieten, slapen tussen de grutto's en tureluurs, je hoort ze de hele nacht! 
En uiteraard ook fotograferen. Sinds twee jaar staat de hut anders, waardoor je nu in de middag aan de tegenlichtkant vanuit laag standpunt kunt fotograferen, voorheen zat er dan gras en riet in de weg. 
De grutto's waren volop aan het badderen, dan is het wachten op dat spetterende sprongetje!
De foto was wat donkerder, heb hem wat opgelicht waardoor de bebouwing in de achtergrond blauw als de lucht werd, nice surprise.

Grutto's bij zonsopkomst

Grutto's in het eerste tegenlicht bij zonsopkomst.

De fotohut op Marken is een ideale plek om weidevogels te fotograferen, je zit, én slaapt! er tussen in, altijd weer een geweldige belevenis. Ook altijd weer spannend, want de natuur laat zich niet regisseren, Op deze vroege ochtend was het licht prachtig, dan hopen en duimen dat er een vogel neerstrijkt in dat mooie decor. Als dan een Zomertaling verschijnt, nou, dan ben je blij!

Ook van mij nog een foto vanuit de mooie hut op Marken voor het maandthema. Deze twee mannetjes vochten om? Er was geen dame in de buurt maar toch waren ze snavel-aan-snavel in gevecht.

In de fotohut op Marken, een jaar geleden, waren het wel degelijk allemaal weidevogels om ons heen. Deze grutto's deden waar ze voor kwamen: het stichten van een nieuw gezinnetje. Daar hebben ze honderden kilometers voor gevlogen. Spoedig zal er een nestje vol kuikens zijn!

De Fotohut op het eiland Marken staat in een z.g. Plas- Drasgebied speciaal voor de weidevogels. Dus er zitten dan volop weide- en watervogels om je heen. Ook veel Grutto's met jongen. Het is zo leuk om deze Gruttokuikens (nestvlieders) in het lange kruidenrijke gras te zien scharrelen voor een hapje eten.

Een beetje tegenlicht geeft vaak een lekker sfeertje in een foto, vooral dat lage ochtendlicht zorgt voor een mooie en levendige sprankeling.

Een foto van twee jaar geleden, gemaakt vanuit de weidevogelhut op Marken. Ik had toen wat twijfels over de nogal prominente bebouwing van boerderijen en schuren in de achtergrond, maar nu ik het beeld weer terug zag werd ik er toch wel door aangenaam door verrast.

Paartjes tureluurs vechten als onderdeel van het paringsritueel, maar de mannetjes vechten ook onderling om hun territorium te verdedigen. Ik denk dat het hier om het laatste gaat, want ze zijn beide donker van kleur, maar zeker weet ik het niet. Het was in ieder geval een mooi schouwspel!

Op de valreep nog maar een drietal grutto's. Altijd gaaf om die te zien vechten.

Heibel bij de grutto's! Ze vliegen elkaar in het vroege voorjaar nogal eens in de haren, of beter gezegd veren.

Hoppa, de tureluur springt het vroege voorjaar in!

Ik heb eigenlijk helemaal niks met ganzen, maar in deze pose wilde ik hem toch wel graag vastleggen.

Grutto in het vroege ochtendlicht net voor zonsopkomst.

Bij het voorspel van de tureluurs kan het er heftig aan toe gaan. Telkens weer een feestje om te zien. Het gaat er ook zo snel aan toe, dat je thuis op de foto's pas ziet wat ze nu allemaal gedaan hebben.

Lange tijd hield hij zich verborgen in het plas-dras, slechts heel af en toe zag ik even de kop boven het maaiveld. Ik had de hoop al bijna opgegeven toen de mooie Zomertaling ineens opvloog en zich goed liet bewonderen.

Mannetje Tureluur bleef zich heel lang uitsloven voordat het tot een paring kwam. Dat gaf mij de gelegenheid wat met de sluitertijden te spelen om een mooie beweging in de vleugels te krijgen. Bij 1/60 sec kwam vrijwel alles in de prullenbak terecht, maar een enkele keer lukte het om de kop aanvaardbaar scherp te krijgen.

Ik vind het altijd wel een uitdaging om een doodgewone vogel wat minder gewoon in beeld te zetten. Vroege ochtend, tegenlicht, nat weiland, wachten tot de meerkoet even op de goede plek in het slootje komt: En klik.

Kom op, we gaan dauwtrappen!

Meestal hoop je op mooi licht bij het fotograferen, maar zo'n flinke regenbui heeft toch ook wel wat! Zelf zat/lag ik lekker droog in de Weidevogelhut op Marken.

Twee gruttos, vlak na zonsondergang in silhouet, genieten als je daar mag zijn onder zulke mooie omstandigheden. Binnenkort in de herhaling.

Het was prachtig om te zien hoe dit mannetje Grutto zich uitsloofde voor het vrouwtje, ze had echter totaal geen interesse, gunde hem geen enkele blik en stapte hooghartig van hem weg, waarna de man het uiteindelijk maar opgaf.

Ik kon vorig jaar een heerlijke serie schieten van vechtende tureluurtjes, lang niet alle foto's daarvan heb ik geplaatst, dat komt nu bij het thema Twee mooi van pas.

Getuige zijn van een paring van grutto's is natuurlijk al prachtig, maar als dat ook eens 's morgens vroeg is, in een bedauwd weiland, met het tegenlicht mooi door de vleugels, dan wordt het écht een feestje!

Eventjes terug naar de Weidevogelhut op Marken in april. Omdat je daar 's avonds blijft hoop je natuurlijk op mooi licht, maar daar was deze keer geen sprake van. Tijd voor plan B dan maar, royaal belichten (+3 stops) om er bij matig en saai licht toch een lekker fris plaatje van te maken.