De meeuw kwam aanvliegen en draaide zichzelf plotseling in een duik naar beneden. Hij ging kopje onder en kwam boven met iets wat op een dode eend leek. Helaas geen duidelijk foto daarvan. Dit is het moment dat hij net de duik in zet.

Grijs en donker weer vanochtend. Ik was drieteentjes aan het fotograferen toen deze meeuw even stil bleef hangen boven het water alvorens te landen.

Door gebruik te maken van een lange sluitertijd dit beeld gekregen. Zelf houd ik hier wel van maar smaken verschillen.

Na een succesvolle duik vliegt de visdief weer op. de prooi is nog net te zien.

VIsdiefjes zijn behendige en elegante vliegers maar in de drukte van een groep die achter een boot op visjes duikt kan zelfs bij deze vogels wel eens een ongelukje gebeuren.

Achter de boot speurt een visdief naar visjes die door de boot worden opgewoeld. Een hele groep sterns had zich achter de boot verzameld. Het viel nog niet mee om vanaf de schommelende boot een vogel goed in beeld te krijgen, ook omdat er zo veel door elkaar vlogen.

Na het poetsen strekte de kokmeeuw zoals verwacht even de vleugels. Het lage standpunt van deze hut en de moerasandijvie zorgen voor een fijne achtergrond

Na aantal keren koppie onder te zijn gegaan tijdens het badderen sprong hij om.

Meeuwen kunnen tekeer gaan als men bezig is ze te voeren.

Omdat er mist was voorspeld en weinig wind, vanochtend vroeg weer eens met mijn drijvende schuilhut het water in gegaan. Het was een stuk mistiger dan ik had verwacht, waardoor ik een aardige tijd moest wachten voor ik foto's kon gaan nemen. De enige soort die dicht genoeg bij kwam, was de kokmeeuw. Ze tuurden al rondzwemmend in het water en maakten dan een 'duiksprong' om een prooi te bemachtigen. Na een uurtje had ik denk ik wel van alle fasen van de spong een foto.

Hij dacht iets lekkers te hebben gevonden maar helaas was het schelpje leeg.

Deze rustende meeuwen in de sneeuw zien er zo vertederend uit, een beetje waakzaam en alert met hun prachtig rood omrande oogjes. Ik kon ze waarnemen vlakbij ons gehuurde huisje in Lofoten.

Hier heb ik een langere sluitertijd toegepast. De bovenkant is bevroren water en sneeuw, de onderkant is niet bevroren.

Het is me opgevallen dat als de zee woelig is gaan de meeuwen met zijn allen vissen, blijkbaar komen dan schelpen of visjes aan de oppervlakte en dan nemen ze een duik om die op te vissen. Erg fascinerend om te zien. ik heb deze foto in PS bewerkt en een andere lucht aan toegevoegd want die dag was het grijs en saai.

Ik volgde de voorste meeuw. Op een gegeven moment liep de achterste meeuw er achterlangs. Twee foto's gemaakt. Deze foto uitgekozen omdat de meeuwen los van elkaar lopen.

Het was een mistige grijze ochtend aan het strand, maar af en toe kwam er wat licht door de wolken. Deze jonge zilvermeeuw ging lekker voor mij zitten poetsen. De grijze foto in Ps iets kleur gegeven.

Ik was verbaasd deze meeuw zeewater te zien drinken dus opgezocht en blijkbaar drinken meeuwen en rotganzen zeewater omdat ze weinig aan land komen. Weer wat geleerd dacht ik zo!

Een foto die prima in het maandthema voor juli past. Die ochtend op het strand was het grauw weer. Daarom besloot ik met langere sluitertijden te werken. Een groep meeuwen op het strand, die af en toe opvlogen, gaf een leuk effect.

Meeuwen vechten om een stuk vis. Een slimmerd heeft iets te pakken en zwemt er vandoor. Had inderdaad een wegwerpfoto ingestuurd, sorry.

De regenbuien zorgden ervoor dat de meeuwen op het land gingen zitten wachtend dat het over zou gaan.... wat is de natuur toch wijs hè!

Best imposante vogels, zilvermeeuwen. Deze staat op het punt te landen.

Van tijd tot tijd ga ik naar IJmuiden om - vooral - meeuwen te fotograferen. Ik vind het prachtige vogels, met tot ze volwassen zijn steeds wisselende kleden.

Geelpoot meeuwen vechten om een door vissers over boord gegooid stuk vis.

Bij een roerige zee verzamelen ze zich bij de kust om te vissen.

De boot naar / van Texel is altijd een fijne plek om meeuwen in de vlucht te fotograferen. Hier vlogen ze een momentje keurig in lijn. De Juveniele vogel wordt vooruit gestuurd als verkenner.

Het lage zonnetje zetten het water in vuur en vlam wat voor een mooi contrast zorgt met de mantelmeeuw.

Deze zilvermeeuw had een scholletje gevangen en zocht een plekje om dat naar binnen te werken. Ik kon de meeuw links helaas niet meer ruimte geven.

De ene meeuw dobbert rustig rond de andere neemt de benen.

De meeuw vliegt het beeld uit waarmee ik de bedoeling had om symbolisch het jaar 2020 achter te laten in de hoop dat 2021 een beter jaar wordt en wij terug kunnen naar het "oude normaal" waar we weer gezellig met zijn allen kunnen genieten van de plezierige dingen van het leven en fotodagen weer georganiseerd kunnen worden. Ik wens dus iedereen een heel gelukkig en gezond 2021!