Het riet langs de waterranden wordt hier in de stad altijd platgemaaid bij einde seizoen. Tenzij je net te klein bent. Deze eenzame stengel was te kort om geraakt te worden en dankzij het milde weer kreeg het alsnog de gelegenheid groot te groeien. Helemaal alleen langs het water in de zon; diezelfde zon scheen ook op een raam van een flat 50m verderop en weerspiegelde in het water achter de rietstengel.

Nog een kijkje genomen bij de dode arm van de Maas. Viel nog niet mee om een foto in dit felle tegenlicht te maken waarbij je de kleuren van de oeverplanten nog kunt zien. Sinds deze week is 'men' aan het werk om de doorstroming te veranderen. Binnenkort nog es kijken wat er over gaat blijven van dit prachtige stukje natuur.

Deze plek aan het Ijsselmeer is waar ik graag en veel naar toe ga. Hiervan zitten dan ook vele foto's in mijn archief. Maar nooit was het echt naar mijn zin. Het water was te koud of de bomen en struiken te zwart. Het strandje te bruin. Wat ik miste was sfeer. Dat de aanhouder wint bleek ook nu weer. Het fijne van een local patch is dat je eindeloos terug kunt gaan en daar zit voor mij de uitdaging. Door het gebruik van een andere techniek (ICM) lukte het om de juiste sfeer te krijgen.

Deze overloper kwam ook steeds dichterbij.

Deze trotse Kemphaan wilde wel even poseren op een oever vol madeliefjes.

Meervoudige belichting

Een dubbel-opname waarbij ik bij beide foto's de camera gecontroleerd van links naar rechts heb bewogen.

Lepelaar en ganzen in Noord-Brabant

De laatste zonnestralen in combinatie met het roerloze water zorgen voor een mysterieuze sfeer in de Rhoonse grienden.