Eens een keer een wat lichtere foto. Dit is een stack van 10 opnamen.

Ik ben niet helemaal zeker van de naam. Gefotografeerd tussen veel bladeren, op een grijze, winderige dag.

Deze grote bloedsteelmycena's staan vaak met meerdere exemplaren bijelkaar op dode stronken. De tak waar deze mycena's op groeide was door iemand ergens opgelegd en een slag gedraaid. Hierdoor kon ik ze mooi op deze manier fotograferen. Dit is een stack van enkele foto's.

Ik was op weg naar huis toen ik tussen de bomen door een groepje van deze paddenstoelen zag waar net de zon op scheen. Er een uitgepikt waar dat het best tot zijn recht kwam en de uitsnede zo gemaakt dat de rest donker bleef. In de nabewerking nog ietsje licht aan de paddenstoel toegevoegd.

Amethistzwammen heb je in allerlei vormen en je raakt er volgens mij nooit op uit gekeken. Bij deze foto heb ik gebruikt gemaakt van een polarisatiefilter. Dit om ongewenste reflecties te voorkomen. De kleuren komen door het filter ook erg mooi uit.

Ik vond deze paddenstoel op een regenachtige dag in een naaldbomenbos waar verder weinig paddenstoelensoorten te vinden waren.

Weer lekker in het bos geweest met de 100 mm Trioplan. Het valt af en toe niet mee, het gaat echter steeds beter. Deze mycyna's zijn erg fraai en spierwit.

Er stonden aardig wat van deze paddenstoelen in het bos. Op de paddenstoel iets bijgelicht met een ledlampje.

Het gewelf gevormd door de steel en onderkant van de hoed van deze Oesterzwam deden me denken aan de vormen in organische architectuur van Gaudi en nu bijvoorbeeld Zaha Hadid, een architectuurstroming die haar inspiratie uit natuurlijke vormen haalt.

Hoewel ik bijna dagelijks wel en paar uur het bos in ga de laatste tijd, is dit mijn eerste vliegenzwam dit seizoen. Er stond een flinke groep tussen enkele grote naaldbomen, maar dit was de enige die er (nog) goed uitzag. Gefotografeerd bij tegenlicht en op de hoed van de paddenstoel bijgelicht met een ledlampje.

Heel veel van deze paddenstoelen in het bos. De meeste laag tussen de bladeren en alleenstaand. Dit groepje sprong er mooi uit.

Door het gras heen gefotografeerd.

Tussen de buien door op zoek gegaan naar paddenstoelen in het bos en was blij dat ik een paar amethistzwammetjes vond - in het echt een stuk kleiner dan ik had verwacht. Wat een mooie kleur hebben ze toch!

Ik kreeg hier een associatie met een buitenaardse levensvorm (Misschien te veel science fiction films gekeken). Het is toch gewoon een Aardse levensvorm; de Paarse knoopzwam leeft op dood hout en kan wonderlijke vormen aannemen. gemaakt met Laowa 100mm 2x macro, een lens zonder electronica dus geen info in de exif.

Een groepje mycena's met een beetje lugubere naam, in de achtergrond stonden er nog enkele. Stackje om het voorste groepje scherp te krijgen en de achtergrond onscherp te houden.

De paddenstoeltjes groeiden uit een rottende stronk met mos erop. Iets bijgelicht op de paddenstoeltjes, met een ledlampje.

Altijd leuk hoe die kleine paddenstoelen op dit materiaal groeien. De achtergrond heb ik zelf gecreerd door er drie grote langwerpige bladeren achter te plaatsen op een plamp (dit omdat mijn armen gewoonweg te kort zijn). Je moet dan wel een paar keer heen en weer lopen om alles op de juiste plek te krijgen.

Ik vind het fotograferen van groepjes padddenstoelen wat lastiger dan van een enkel exemplaar en ga er dan ook vaak aan voorbij. Deze stonden echter zo mooi tussen het mos, dat ik er toch maar wat tijd ingestoken heb.

Aangenomen dat ik de paddenstoel goed heb gedetermineerd, heb ik geprobeerd te bedenken waar de naam vandaan komt. Ik denk vanwege de structuur van de hoed van de zwam, die wel wat weg heeft van de vacht van een hert.

Melksteelmycena op een dennenkegel.

Wij zouden als het regent minstens ergens onder gaan zitten, zo niet deze slak. Die lag lekker op de paddenstoelen in de miezerregen

Heel lang geleden had ik op de middelbare school een leraar "Natuurlijke Historie" (zoals dat toen nog heette). Deze leraar - van der Ploeg - had een boek geschreven met zwart-wit foto's met als titel "Kinderen der Duisternis". Van hem heb ik geleerd dat je paddenstoelen nooit met zonlicht mag fotograferen. Dit foto is een focus-stack van vier opnamen.

Wie kent niet de rode paddenstoel met witte stippen. Maar het blijft leuk om hem te fotograferen. Camera op de grond en een focusstacking gemaakt.

Wij vinden ze stinken maar vliegen zijn de stinkzwammen dankbaar voor de heerlijke geur die hen naar de zwammen toe lokt.

Deze grote Parasolzwam komt tevoorschijn tussen het gras. Camera op de grond gelegd voor het bokeh effect. Focusstacking van 4 beelden.

Eerder had ik een foto geplaatst van een net boven de grond uitkomend zwammetje. Deze is dan de volwassen exemplaar. Deze soort hoort tot de plaatjeszwammen, die te herkennen zijn aan de lamellen waar tussen de sporen zitten.

Mooi om te zien deze draadvormige parasiet (Spinellus fusiger). Of hij nadelig is voor de paddenstoel weet ik niet. Ik kon daar op google niet zo gauw informatie over vinden.

Ik vond deze inktzwammen tussen het gras, langs een fietspad. Voor een goede achtergrond moest ik in de bramen gaan zitten. Gefotografeerd vanaf statief, deels door het gras heen.

Deze zwammetjes groeien ongeveer 8 meter hoog op een oude Beuk. Hierdoor kon ik ze mooi van onderaf fotograferen. Om alles mooi scherp te krijgen in de camera een stack van 15 foto's gemaakt.

Deze drie paddenstoelen vond ik langs de kant van een weggetje. Ik vond ze een mooie compositie vormen, alsof ze de een de ander troostte boden. Ik ben overigens niet helemaal zeker van de naam. Na de vorige upload lichter gemaakt, hoewel ik zelf toch een lichte voorkeur heb voor de donkere versie.