Papegaaiduiker op het eiland Hornøya, was toch wel een van de hoogtepunten van de reis met Nature Talks. De Papegaaiduikers, Fratercula, zijn een geslacht van de alken. Het geslacht bestaat uit drie verschillende soorten. De in Nederland bekendste soort is de Atlantische Papegaaiduiker, die doorgaans alleen Papegaaiduiker wordt genoemd.

Látrabjarg is een uitstekende landtong in het meest westelijke deel van IJsland en dus ook het meest westelijke deel van Europa. De kliffen zijn op sommige plekken meer dan 400 m hoog en worden in het broedseizoen bewoond door miljoenen zeevogels, waaronder papegaaiduikers, jan-van-genten, zeekoeten en alken. Ik zat hier op een uitstekende rotspunt van het loodrecht uit zee oprijzende klif. Eén missstap en het is over en uit.

Papegaaiduiker op de uitkijk. Iso 400 F8 1/640 500mm

De Papegaaiduiker kijkt uit over zijn domein, de woeste zee

Op het eiland Handa is één plek waar je Papegaaiduikers tussen bloeiend Engels gras kunt fotograferen, althans dat was zo in het jaar 2009. In 2018 was deze plek helaas voor het publiek afgesloten omdat de populatie van de Papegaaiduiker steeds meer achteruit gaat. De belangrijkste oorzaak hiervoor is de opwarming van het klimaat. Hoe warmer het zeewater, hoe minder zuurstof, hoe minder plankton, hoe minder vis, hoe minder zandspiering, het hoofdvoedsel van de papegaaiduiker.