Rijdend over het eiland Texel kwamen we in de berm langs de weg enkele blauwe pauwen tegen.

De staart van een pauw blijft toch iets bijzonders.

Ik mocht een poosje in het hok zitten van pauwen bij een kennis. En al heel snel liet hij zijn prachtige waaier zien zodat ik er foto's van kon maken. Prachtig zoals de ogen gelijkmatig verdeeld zijn over de waaier en de waaier aan de onderkant afgesloten wordt door een rij ogen. De ogen zitten allemaal mooi voor de witte schachten die er achterlangs lopen.

Op het oog van deze pauwenveer heb ik een paar druppels laten vallen. De druppels werken als vergrootglas waardoor je de kleine baardjes beter kunt zien. Er zitten ongeveer 100.000 in een oog. Ieder baardje heeft 20 segmenten die allemaal precies de juiste kleur hebben om de fraaie tekening tevoorschijn te toveren. De 2 miljoen segmenten zijn allemaal in het DNA beschreven. De kleur ontstaat door kleine dikteverschillen in een halve micron dikke keratinelaag.

Grote veer: centrale schacht en ongeveer 300 baarden en 1 miljoen baardjes. Ongeveer 20 segmenten per baardje. Dus ongeveer 20 miljoen segmenten waarvan de kleur geregeld moet worden. De informatie hiervoor zit dus in het DNA van de pauw. De verschillende kleuren ontstaan door minimale verschillen in dikte van keratinelagen (0,4µ - 0,5µ). De kleur verandert een paar keer over de lengte van een baard. Wat een wonder.

Foto van deze pauw is gemaakt op een kinderboerderij. Vond met name de kleuren prachtig.