Vanochtend wandelde ik naar het enige 'plas-drasje' dat de polder hier rijk is. Het was guur: koud, winderig en striemende regen. Hoewel het er slechts een handje vol zijn, trokken de grutto's zich niets aan van de barre omstandigheden en deden wat zij altijd doen in deze tijd van het jaar: spectaculaire baltsvluchten en luidkeelse territoriumconflicten.

Hoewel koud en guur krijg je het van binnen toch een soort warm van dit spektakel en het deed mij in alle opzichten denken aan die dag in april vorig jaar toen ik een etmaal doorbracht in een hut op Marken. Dat was een dag om nooit te vergeten. Daarom uit pure nostalgie één van de vele plaatjes opgezocht die ik destijds kon schieten.