Gisteren nog eventjes gezocht naar de Heikikkers en zowaar nog een paar
gevonden, het dikste blauw was er wel af, maar toch leuk ze parend te zien. 
Ze zaten in een onmogelijk plasje met allemaal dood en geknakt riet en lisdodde sprieten. Moest me in allerlei bochten wringen om stengels te ontwijken, niet helemaal gelukt, andere mogelijkheden waren er niet.  

Water, zand, zee en reflecties, hebben voor mij altijd iets magisch en een ontzettende aantrekkingskracht.