Zeer dichte mist in de polder . Een van de laatste echt oude landweggetjes in de Krimpenerwaard. Een heerlijke plek met oude knotwilgen, slecht wegdek en gammele houten hekjes . Waar een eenzame fietser voorzichtig zich een weg baant in deze kleine wereld.

Gelukkig zijn ze er op sommige locaties nog in grote aantallen.

Een grauwe koude morgen veranderd plotseling als de mist even openbreekt. En het licht een heel ander landschap tevoorschijn tovert.

Wat was het koud die ochtend, brrrr. Wandelend door de uiterwaarden van Beusichem op zoek naar die ene boom op de kwelkade. Op de route daar naar toe kwam ik dit prachtige tafereel tegen. Wat een geluk! Het ochtendlicht perfect, aangevroren water, de maan die nog scheen en twee dansende bomen. Het was die ochtend groots genieten!

“Deze  foto is ingezonden in de wedstrijd voor nieuwe gebruikers. Deelnemen kan met max. twee foto’s per deelnemer van 12 december 2022 t/m 14 januari 2023. Van 15  t/m 21 januari houden we een stem-campagne, de inzendingen met de meeste stemmen vallen in de prijzen. De uitslag volgt op 22 januari.”

Heel soms ga ik een keer niet naar mijn geliefde strand, maar zoek ik de rust en de schoonheid van de polder op, waarbij in dit geval een aantal kalfjes erg nieuwsgierig waren naar wat er nu voorbij varen varen en de zwarte koe prei op de achtergrond de wacht te houden voor het geval mijn exifgegevens weer niet meekomen heb ik hier wat gegevens' nikon d 7000 iso 100 14-24 2.8 op 14mm f-5 1-1600 sec

Een poetsende haas.

Gelukkig zijn ze weer terug in de polder de Bruine kiekendieven. Mijn dag kan vandaag niet stuk.

Deze Kleine Plevier is nog maar net twee dagen uit het ei gekropen en moet direct voor zichzelf zorgen. Op de voorgrond een wazig beeld van een Zwarte Ruiter die er genoegzaam naar kijkt.

Het frisse fluitenkruid doet mij steeds aan kant denken. Fijne lijnen in een complex patroon. Kades en polderwegen lijken wel in tutu te poseren.