Bij het toegangshek (eigenlijk afsluithek voor de koeien) naar de Maas hoorde ik de ijsvogeltjes al. Ik hing half over het hek; ze zagen me niet denk ik. In deze dode arm van de Maas stroomt het water zowel links- als rechtsom. De extra paaltjes met prikkeldraad zijn neergezet tegen de koeien; bij een droge zomer staat hier niet voldoende water en is deze kleine waterwereld droog genoeg voor overstekende koeien.

Normaal ben ik geen fan van een vogeltje op een draad. Ik heb ze liever op een natuurlijk takje. Echter in dit geval heeft dit roestige prikkeldraad wel zijn charme.

Alweer een paar jaar geleden, hoog water bij Gorssel aan de IJssel. De uiterwaarden mooi onderwater.

Roodborsttapuit houdt mij strak in de gaten en vraagt zich wellicht af af of ik een vijand ben of niet ..