Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een klaproos kreeg bezoek op het moment dat ik scherpstelde. Op de achtergrond bevinden zich gele steppe kaarsbloemen die een mooi contrast bieden in het geheel.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Voorafgaand aan de paring voerden de Visdiefjes een mooi choreografisch baltsritueel uit in perfect synchrone bewegingen.

Eentje uit het archief, klaproos in een veld vol kamille, past wel lekker in het maandthema.

Wat zijn ze toch prachtig zowel de weidebeekjuffers als de bosbeekjuffers. Deze is de weidebeekjuffer. Het verschil tussen beiden is dat bij de mannetjes van de weidebeekjuffer deels van de vleugels doorzichtig is en bij de mannetjes van de bosbeekjuffer zijn ze volledig donker, bijna zwart (bron: Wikipedia).

Een heerlijk moment in de ochtend terwijl het icarusblauwtje zachtjes loskomt van de bubbeltjes ochtenddauw. Dan denk je toch...fotografie is een fascinerende hobby die hand in hand gaat met verwondering.

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)

Rond de langste dag zat ik in een vakantiehuisje waar de tuin voor het terras was ingezaaid met veldbloemen, ze bloeiden op dat moment op hun mooist in rood, geel en blauw, De camera lag bijna altijd paraat, tegen 22 uur zag ik het laatste licht mooi over de bloemenzee vallen, gauw met de Helios erop nog even een plaatje geschoten.

In de koelte van de ochtend, omgeven door dauwdruppels zat deze libel bij het tuinvijvertje! Het is heerlijk om dan het vintage lensje bij te halen, de dauwdruppels krijgen iets magisch door deze lens te gebruiken. Als afwerking gebruikte ik een voorinstelling in Lrc, met een beetje bijsturing, waarbij de vintage blauwe sfeer geaccentueerd werd.

Al weer een tijdje geleden dat ik deze close-up maakte van een lantaarntje dat de weg schijnt te wijzen. Ik heb het origineel opnieuw bewerkt met de kennis van nu.

Altijd leuk om deze snelle rakkers te kunnen vastleggen als ze een moment rust nemen.

Ik heb me gisteren een poos bezig gehouden met libellen in vlucht, echt een uitdaging hoor, aanvankelijk dacht ik dat ik alleen maar bezig was met vullen van de prullenbak, maar uiteindelijk begon ik de patronen van de vluchten een beetje te herkennen en kreeg ik de slag te pakken. Toen werd het leuk! 
De achtergrond lijkt hier de lucht, maar is het water.

Ik kan er niet zoveel over zeggen, de foto spreekt voor zich.
Een lieveheersbeestje wat in rap tempo omhoog klimt langs de steel van een tulp.
Camera zo laag mogelijk om de lucht als achtergrond te kunnen gebruiken.
Ik denk dat ik hier drie mooie primaire kleuren bij elkaar heb.

Fantasy Tree in Delftsblauw

Multiple exposure in de camera van twee beelden in het veld.
Witbalans van de camera zo laag mogelijk: 2500 Kelvin.
Verder geen manipulaties in de nabewerking behalve wat basis schuifjes.

De kokmeeuwen hadden hun nesten tussen de bloeiende moerasandijvie gemaakt en vlogen nog steeds af en aan met 'bouwmateriaal'.
Vanuit de kijkhut de Lepelaar had ik een mooi uitzicht op deze gele wereld en alle activiteiten.

Nu net lang genoeg gewacht met deze foto van primaire kleuren van de Papaver rhoeas en de Achillea millefolium. Hopelijk zijn de meeldraden te zien (bij mij wel). Omdat ik de scherpte op de zaaddoos richtte uit de hand is de duizendknoop helaas niet overal scherp. Maar het gaat behalve om het totaalbeeld eigenlijk om de meeldraden van de klaproos zelf en de schaduw ervan. Met een bepaalde olympus kun je in een keer met stacks de achtergrond egaal en onscherp houden en toch meer dichtbij scherp houden. Dan is daarmee een betere foto te maken dan deze. 105mm F5 1/400 sec ISO160 Exp-1 (Goed te horen dat men het vorige beeld van een regendruppel opzich niet verkeerd vond maar dat dat met andere software te verbeteren zou zijn.)

Bij ons kleurrijke thema van de maand juli draait alles om de 'primaire kleuren' rood, geel en blauw.

Je mag daarbij kiezen of je deze drie kleuren bij elkaar laat zien in je foto, of dat je één of twee van de primaire kleuren de hoofdrol laat spelen.

Klik vooral ook even door voor meer info en inspiratie
Thema van de maand juli "Primaire kleuren"

 Thema van de maand juli "Primaire kleuren" Kleuren hebben een directe invloed op het mens...