Dit pulletje van de brandgans heeft een hoog aaibaarheidsgehalte: lief, zacht en kwetsbaar.
Foto wat overbelicht om vooral de zachtheid tot uitdrukking te laten komen.

In de polder langs een poeltje loopt dit pulletje eigenwijs te struinen en op zoek naar iets eetbaars. Af en toe als er gevaar dreigt gaat hij plat op de grond liggen, zijn schutkleur is dan van grote waarde en hij is dan niet groter dan de hoop van de Canadeese ganzen die hier te zien is.

Dit pulletje van de grauwe gans was aan het fourageren in het bijzijn van de ouders.

Dit pulletje nijlgans was nergens bang voor en kwam vol vertrouwen vlak bij mij om te kijken of hij iets te eten zou krijgen. Helaas voor hem want dat doe ik dus niet wel heb ik hem op de foto gezet. Dit jaar hebben er maar twee het overleefd van de meeuwen die speuren naar een moment dat de ouders niet opletten. Wens iedereen Fijne Paasdagen!

Kluut pulletje op ontdekkingstocht

Heerlijk dat kleine spul, vooral als ze zich fladderend tussen de madeliefjes bewegen. Bewust gekozen om het landschap mee te nemen in het beeld.

Meerkoetje nu nog overdadig gekleurd, maar dat zal snel veranderen. Ergens heeft hij wel iets aandoenlijks.

Het gaat zeer slecht met de scholekster, daarom was het fijn om dit tafereel vorig jaar aan te treffen. Genomen vanaf zeer gepaste afstand staande voor het hek van een boerenerf vanaf de openbare weg. Er was dus absoluut geen sprake van enige verstoring.

Een nieuwe lente een nieuw geluid. In alle opzichten een een nieuw begin. Jonge Nijlganzen blijven dicht bij elkaar, want gevaar dat ze worden opgegeten loert.

Daar sta je dan in het water, zelfs nog geen 10 cm hoog, maar je weet precies al hoe je moet foerageren. Alleen moet mamma nog wel op je letten, want je bent je van geen kwaad bewust in de grote wereld om je heen. Bewust gekozen voor een lichte high key foto, dat past bij het fluffy van het pulletje.

Kluut pulletje, die zelf aan de wandel gaat met moeders niet ver weg.

Een paartje Geoorde Futen met een jong op de rug.

Wat kan het toch heerlijk rusten zijn met je koppetje op de donzen rug van je broertje. Wat kan de lente toch mooi zijn.

Een pulletje van de Wilde eend tussen de Madeliefjes, ik kon dit lieve tafereeltje vanuit een fijn laag standpunt fotograferen, plat op de buik dus.

Dit Pulletje was al flink aan het grazen in de polder

Maandag naar de Bijeneterhut geweest in Emmen. We hadden een mooi mazzeltje, de dag ervoor waren de eitjes van de Kleine Plevier uitgekomen...zo mooi die kleine pulletjes, ze konden nog nauwelijks lopen, vielen veelvuldig om en klauterden weer overeind om weer verder te gaan. Zo stoer om te zien die klein vogeltjes.

In een fotohut kun je niet alleen heerlijk fotograferen, je hebt ook de gelegenheid om het gedrag van de vogels goed te observeren. Er liepen drie pulletjes rond, zodra één van de ouders een alarmroep liet horen drukten ze zich in het gras. Dit pulletje had ik in het vizier toen dat gebeurde, kon het dus prachtig zien. Plotseling landde de ouder in de buurt van de pul, die toen meteen veiligheid bij mama zocht. Een mooi moederdagplaatje dacht ik zo.

Het plas-dras weiland rondom de vogelhut op Marken is een eldorado voor de weidevogels én voor de fotografen natuurlijk, want dit pulletje kwam vlak voor de hut. Het was druk bezig om in het gras insecten te vangen en ik vond het een leuk extraatje dat hier een mugje even opvloog en in beeld kwam.

Wat je wel niet doet voor een foto.. Afgelopen voorjaar half op de kop hangend boven de rand van de kerkgracht met je camera 10 cm boven het water in de hoop dat je hem niet laat vallen. 😂 Maar ja... Heb je wel zo'n lief pulletje op de foto. 😍

"Gisteren" lag hij nog als ei in het nest.