Camera Sony RX10IV, ISO 100, 221mm, 0,3ev, F4,0, 1/200s Een dag met mist, ijs en vorst. Ik had niet veel inspiratie, totdat mijn oog op dit stukje riet viel.

Een fazant verscholen tussen het riet op Schiermonnikoog. De felgekleurde kop met zijn kenmerkende rode ring rond het oog steekt af tegen de beige tinten van het riet. Het was lastig om de fazant scherp te krijgen door alle riethalmen die tussen de camera en de vogel stonden. De wirwar van verticale halmen zorgt ervoor dat de vogel ondanks zijn opvallende kleuren bijna opgaat in zijn omgeving.

Deze foto maakte ik in de Crezéepolder in de omgeving van Ridderkerk. Het was een winderige dag, vandaar deze titel. De combinatie van bewegend riet, dreigende lucht ( het bleef warempel droog) met de brug die daar bovenuit piept vond ik mooi. Om deze beweging goed in beeld te krijgen heb ik een iets langere sluitertijd gebruikt . Maar de exacte gegevens zijn niet zichtbaar, doordat ik een Babylens ( Velvet 60 mm) gebruikte.

Novembermorgen in 2024. Rietstengels steken hard af tegen verlichte waterdamp. Het lijken krassen van dunne pennen met gekleurde inkt en dikke schreefjespennen met zwarte inkt door elkaar. Het resultaat is nog figuratief. De gegevens zitten niet meer bij dit bestand als 2e bewerking, Het origineel kan ik nu niet vinden.

Twee zielen een gedachte! Ook mijn laatste upload voor het maandthema stond gepland als een zilverreiger, zonder dat te weten van dat dit ook het geval was voor Loes.

Een Roerdomp door de sneeuw resten aan de wandel. Vlak bij het riet, maar hij ging er niet in en blijf er geruime tijd net voor het riet aanwezig.

Het roodborstje hipte meest over de grond rond, maar ging af en toe heel even op een takje zitten, tegen de achtergrond van het hoge riet.

Dit beeld is deze week gemaakt voor een opdracht van de Kerstvakantie Inspiratie cursus van Natuurfotografie.nl. De bedoeling was om een beeld met zeggingskracht te maken waaruit veerkracht naar voren kwam. Deze gebogen rietstengels in het bevroren water tonen voor mij de veerkracht, zowel letterlijk al figuurlijk. Tevens zijn de ijsbellen voor mij figuratief "lichtpuntjes" voor de beeldtaal.

Het riet langs de waterranden wordt hier in de stad altijd platgemaaid bij einde seizoen. Tenzij je net te klein bent. Deze eenzame stengel was te kort om geraakt te worden en dankzij het milde weer kreeg het alsnog de gelegenheid groot te groeien. Helemaal alleen langs het water in de zon; diezelfde zon scheen ook op een raam van een flat 50m verderop en weerspiegelde in het water achter de rietstengel.

Op een hele vroege ochtend met mist en lichte vorst.

Dit soldaatje klom in een rietstengel omhoog en ging om zich heen zitten kijken.

Genieten van de grutto's zeker als ze dan net lekker even in het gouden licht staan.

Hier voelt de woudaap zich thuis; tussen het riet. Onderin de rivier kwam hij steeds iets dichterbij en gluurde tussen de stengels door.

Heel wat avondjes bezig geweest met snor in ondergaand zonnetje. De laatste jaren weer snorren genoeg in de Zouweboezem maar net die ene treffen die en- net goed zit t.o.v. de ondergaande zon en een vast stekkie heeft om te snorren.... Niet zo moeilijk maar dan blijkt dat windstil weer in alle opzichten hinderlijk riet voor de vogel oplevert. Strakblauw was het ook niet want zonnetje blijft hard. Wind en wuivend riet en wat bewolking, dan zit het wel snor. Vrijwel de gehele foto.

Ik hoopte op de Marker Wadden die leuke baardmannetjes te zien, de eerste twee dagen lukte dat niet, maar toen was het raak en heb ik er volop van kunnen genieten, het zijn zulke mooie vogeltjes en prachtig om te zien hoe ze zich als acrobaatjes tussen het riet bewegen. Dat vele riet was wel een dingetje, niet echt gemakkelijk om die snelle rakkers tussen zoveel riet in beeld te vangen, maar soms wilde er eentje wel even vrij zitten.

Een rondje bij de Zuiderplas was deze ochtend een muzikaal festijn met allerlei zangers zoals de blauwborsten, ritegorzen, rietzangers en snorren. Deze blauwborst liet zich even zien zonder storende rietstengels ervoor

De blauwborst is altijd wel een welkome fotomodel.

Minimalistisch en grafisch beeld van 3 bomen. Twee opnamen samengevoegd waarbij 1x op de bomen is scherpgesteld en 1x op het riet. Door de mist verdwijnen alle storende elementen in de achtergrond.

Bij een stuk ondergelopen wandelpad op de voorgrond en laag bij de grond 'ontstond' dit beeld door de lens. Achter het water een dubbele rietkraag waarachter een zogenaamd 'wiel'; een diepe waterpartij. Met tegenlicht genomen waarbij ik heb scherpgesteld op de grasgroene helling achter het wiel. Kwam erachter dat het beeld dan het mooist is en zonder dat je die grashelling kunt zien.

foto gemaakt met een vintage lens Bij een visvijver, we waren daar voor de padden, nog geen pad gezien.

Het lijkt wel een linoleumpatroon waar het groepje vogels doorheen zwemt. Nog bedankt voor bekijken vorige pogingen.105mm F8 1/800sec ISO640 Exp-1,3

Een net iets andere plaats dan mijn vorige foto van het riet; draai je met de zon mee dan zie je ook hier het riet wild heen en weer gaan in de wind, maar ontstaat een warm gele achtergrondkleur door het overige riet waarop niet scherpgesteld is. En zie je na bewerking ineens al die mooie kleuren die in het riet zelf zitten.

Nog nooit met lange(re) sluitertijden gewerkt; heb alle foto's van DDN'ers bekeken die ik mooi vond in beweging (vooral de exif-gegevens) en geoefend op een mooi plekje met veel riet. Is fijn oefenen want ze vliegen niet weg. Bijgaande foto vond ik wel mooi geworden. De blauwe kleur van de lucht wat teruggebracht.

Rietstengel met tegenlicht waar hier en daar nog wat ijspegels in zaten.

Vanmiddag een rondje gefietst rondom de polderbaan bij Schiphol. En kwam dit IJsvogeltje (dame) tegen die in een rietstengel hing en aan het vissen was. In deze tijd van het jaar zijn ze wat minder schuw en dus wat makkelijker benaderbaar.

Tijdens de fotowandeling van afgelopen zaterdag in de Amsterdamse waterleiding duinen weer wat ge-experimenteerd met ICM. Daar houd ik van. Zowel de wind als de wat langere sluitertijd waren behulpzaam om dit beeld te maken. De rietpluimen doen, door de beweging wat mij betreft zacht aan, en steken qua kleur mooi af tegen de achtergrond. Leuk om te zien dat jij Loes, op dezelfde plek, ook een ICM opname hebt gemaakt. Jouw beeld is weer heel anders oa door gebruik de verschillende filters.

Tijdens de gezellige fotowandeling gisteren heb ik wat gespeeld met riet en langere sluitertijden, oftewel ICM. Ik wilde het riet in de wind laten wuiven. Voor mij best wel out of the box, en om daar nog een schepje bovenop te doen heb ik vandaag ook nog eens - voor mijn doen best veel - zitten spelen in Nik Color Efex. Omdat ik dit dus meestal allemaal niet doe maakt het resultaat me nogal onzeker, maar ik heb maar eens de stoute schoenen aangetrokken om hem 'voor de leeuwen te gooien' !

Rietstengels in golvend water van de rivier de Lek.

Het was eerst nog mistig in de Biesbosch maar bij zonsopkomst was de mist alweer verdwenen

Gewoon een sloot aan het eind van de straat . Met mist verdwijningen de hinderlijke gebouwen en hoogspanningsmasten in de achtergrond . En leverd dan een verrassend beeld op .