Deze sperwer had enkele minuten eerder een poging gewaagd om een grote bonte specht te vangen. Omdat hij enkele minuten later weer op de setting verscheen, vermoed ik dat het deze keer mislukt was. Hij keek even achterom en verdween weer het bos in.

Deze torenvalk hing eerst een tijdje in de lucht en kwam toen pijlsnel naar beneden om een zachte landing op het gras te maken.

Eind augustus ruim een halve dag besteed aan de visarend. Urenlang was de actie eigenlijk te ver weg voor een goede foto totdat deze visarend met een flinke vis de goede kant op kwam vliegen. De visarend kwam recht op het riet af dus dat verklaard de iets donkerdere stukken in de voorgrond.

We waren nog maar net op weg met de auto, om naar het Lauwersmeer te gaan, toen ik bij mij in de bouw een Sperwer in de vlucht achter een Turkse Tortel aan zag vliegen en in zijn klauwen kreeg. Hij ging op een parkeerplaats zitten plukken. Ben snel de auto uitgegaan en achter een bosje van een plantsoen gaan liggen om zo omzichtig dit tafereel vast te leggen. Wat een strijdt, de prooi was net zo groot als de jager, ik heb dit wel een half uur kunnen volgen. De natuur is soms hard.
Vond dit wel een mooie foto voor het thema vd maand : jager en prooi, leven en dood of eten en gegeten worden, allemaal tegenstellingen.

De roodpootvalk is een altijd een mooi soort om waar te nemen. Je ziet vaak alleen in deze tijd van het jaar.

Dit steenuiltje genoot nog even van de avondzon en ik genoot mede daardoor ook van hem (of haar).

Deze torenvalk zat na haar jacht heerlijk in het zonnetje de prooi (muisje) op te peuzelen, maar de grauwe ganzen hadden helemaal geen zin in een bezoeker op hun plekkie. De torenvalk moest meerdere keren verkassen, zelf tot aan de ander kant van de sloot was deze dame niet helemaal "veilig".

Ineens stoven alle vogels weg en dook deze Sperwerman achter een koolmees aan. deze redde zichzelf door in de nis onder het raam van de vogelhut te duiken, de Sperwerman kwam op centimeters van het raam voorbij. Na de mislukte jacht bleef de Sperwer heel even zitten, wel met zijn rug naar me toe maar gelukkig keek hij even om en kon ik een plaatje maken.

Toch nog even een toevoeging aan mijn sessie van de zeearenden, volwassen vogel tijdens de landing op het aas.

Jonge en volwassen vogels bekijken het aas, zou de hiërarchie bepalen wie eerst aan de beurt mag ? het was alleszins de jonge vogel.

Deze vogel op dit aas heb ik eerder wel opgeladen, toen er enkele uren later stuifsneeuw ging opwaaien verdwenen de bomen in de achtergrond wat wel wat meer sfeer bracht.

Zelfde arend die ik eerder deze week heb opgeladen, na 40 min was hij voldaan van zijn diepvries maaltijd en nam hij de vleugels.

Deze vos werd in Noorwegen door de universiteit onderzocht naar het verloop op aanwezige ziekten en kwam achteraf nog te dienen als aas voor roofvogels. Er waren vorige week meerdere dagen waarbij de temperatuur zakte tot -30 waardoor het berenkoud werd in de schuilhutten.

Plots nam de buizerd deze verdedigende houding aan, een soortgenoot kwam vlak ook over zijn kop te scheren. Vanuit schuilhut / voederpost.

Deze buizerd bleef dit keer rustig zitten ook toen ik wat dichterbij kwam. Het zijn en blijven imposante vogels.

Vaak zie ik torenvalken op een plaatje maar deze koos voor een andere plek. De schaduw vond ik mooi om mee te nemen.

Majestueuze vogels zijn het om te zien en dan denk je dat ze zo langzaam zweven, maar als ze dan vlak boven je zijn blijkt het gewoon heel, heel snel te zijn.

Deze buizerd had even een rustpauze in het weiland.

Ransuilen zijn prachtige vogels niet alleen om hun verenpak maar ook om hun mooie ogen.

De vechtarend is de grootste Afrikaanse adelaar. Het is een enorme krachtige vogel, sterk genoeg om een volwassene van zijn voetstuk te stoten. Hij heeft ongelooflijk grote en sterke klauwen. Zijn dieet bestaat voornamelijk uit vogels. Hij geeft de voorkeur aan doornstruiken zoals ook op de foto te zien is.

Torenvalk druk bezig met een poetsbeurt waarbij hij zijn achterste veren niet vergeet.

Deze bijzondere valk had ik niet eerder gezien. Het is een trekvogel die in Zuid-Afrika overwintert. Gelet op de kleurtekening is dit een juveniel.

Voor het eerst dat ik een sperwer tegenkwam in de polder. Dit vrouwtje wilde wel even poseren. Een mooie ontmoeting.

Net terug (met wat vertraging) van 2 weken Extremadura, waar we elke dag wel Vale Gieren zagen. Maar als je zo'n grote jongen op 15 meter afstand ziet, maakt dat wel indruk.

In Nederland is de steenarend een zeldzamen soort. Deze kunnen fotograferen in Zuid-Afrika in het Kruger Nationaal Park.

Pas toen ik hier voorbij was en achterom keek, zag ik de mooie lichtval. Een houtduif is hier opgegeten door waarschijnlijk een buizerd en samen hebben ze een monumentje achtergelaten. Ik heb in dit geval maar gekozen voor de categorie vogels want weet niet goed waar dit te plaatsen is.

Nooit was ik zo met steenuiltjes bezig dan vorige zomer, nu nog meer dan te voren zijn ze één van mijn lievelingsvogels.

Nog even een afsluiter bij mijn reeksje van de Havik, toch wel de koning van het bos. Deze werd genomen op geen halve meter van de plaats van mijn voorlaatste upload van deze soort.

Fotografisch niet de mooiste foto door de drukke achtergrond. Maar de houding en het showen van de binnenzijde van de vleugels maakt het wellicht goed. Hij probeert hier een mol schrik aan te jagen en/of die uit zijn hol te krijgen. Net daarvóór liet die zich even zien. Pas op een later moment gaat de buizerd echt over op de aanval.

De buizerd bleek te zwaar voor deze dunne tak. Hij zocht de balans met z'n vleugels. Een minuutje bleef hij daar balanceren, toen gaf hij het op en zocht een ander plekje.