De Rosse grutto kenmerkend met zijn mooie snaveltjes iets omhoog gewipt, staat nog even na te genieten voor zijn vertrek naar het zuiden. Zou ook kunnen dat hij overweegt om te blijven en te overwinteren op het Wad.

In 2020 een bezoek gebracht aan het vogelparadijs Texel. De weergoden waren niet helemaal met ons, maar tussen de buien door kon ik dit verstilde beeld van een eenzame Rosse grutto maken.

Nog een opname van een Rosse grutto. Deze Grutto liep wat dichterbij maar mist dan weer de mooie kleuren die de soort kenmerken.

Ik had al eerder foto’s van de Rosse grutto gemaakt maar dat was eerder in het seizoen toen ze nog het winterkleed hadden. Dit span (ik denk tenminste dat het om een span gaat) is al in zomerkleed en dat ziet er toch wat levendiger uit. Ze hadden wel wat dichter bij mogen lopen maar dat heb je natuurlijk niet in de hand.

Deze rosse grutto laat even zijn mooie veren zien. Daar mag hij/zij best trots op zijn. EXIF data: Aperture f/6.3; Shutter speed 1/6400 sec; ISO 400

Er zat een groepje drieteenstrandlopers op het strand en op een gegeven moment kwamen er twee rosse grutto's aanvliegen die erbij gingen zitten.

Deze Rosse grutto zit noodgedwongen op slechts één poot want hij mist de tweede. Je vraagt je dan wel of hoe hij zich nu moet krabben, dan heeft hij letterlijk geen poot om op te staan.....

Mijn eerste laag standpunt foto van een vogel, dat stond hoog op de bucket list en ik ben er blij mee. Brigitte aan de vogels, ja ja, wie weet wat daarvan gaat komen?